Ευχές - Προσευχές

Προσευχή εις την Θεοτόκο

Θεοτόκε Παρθένε,
εὐλογημένη Μαρία κεχαριτωμένη,
Δέσποινα τοῦ οὐρανοῦ καί τῆς γῆς,
εὐλο­γημένος ὁ καρπός τῆς κοιλίας σου,
ὅτι σωτῆρα ἔτεκες,
τόν μονογενῆν Υἱὀν τοῦ Θεοῦ
καί Σωτῆρα τῶν ψυχῶν ἡμῶν.
Τῶν Ἀποστόλων, λαμπρότης,
τῶν προφητῶν σύναξις,
τῶν μαρτύρων ἐκκλησία,
τῶν χριστιανῶν τό καταφύγιον,
σκέπασόν με, Παρθένε Μαρία,
ὑπό τήν προστασίαν τῶν Ἀγγέλων
καί ὑπό τήν σκέπην τῶν πτερύγων σου,
καί βοήθησόν με τόν δοῦλον σου
ἀπό πάντα πειρασμόν,
ὁπού μέλλει νά μοῦ ἔλθῃ
καί μή μέ ἀπορρίψῃς, ὦ Παρθένε Μαρία,
βοήθησόν με, Κυρία τοῦ Κόσμου,
τήν ἡμέραν τῆς κρίσεως,
ὅπως ἔλθη ἡ ταπεινή μου ψυχή
μέσα εἰς τόν Παράδεισον
ἔμπροσθεν εἰς τόν ἀδέκαστον θρόνον τοῦ Υἱοῦ σου,
ὅταν ἔλθῃ νά κρίνῃ τόν κόσμον
ἐν τῇ δευτέρᾳ ἡμέρᾳ τῆς φρικτῆς Αὐτοῦ Παρουσίας
καί νά ἀκούσω
τό «Δεῦτε οἱ εὐλογημένοι τοῦ Πατρός μου
κληρονομήσατε τήν ἡτοιμασμένην μου βασιλείαν».

Ναί, Δέσποινα τοῦ Κόσμου,
δώρησόν μοι τῷ ταπεινῷ δούλῳ σου τό ζητούμενον,
ἵνα εὐχαρίστως δοξάζω τό ὄνομα τοῦ Πατρός
καί τοῦ Υἱοῦ καί τοῦ ἁγίου Πνεύματος,
νῦν καί ἀεί καί εἰς τούς αἰῶνας τῶν αιώνων
Ἀμήν.

ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΓΙΑ ΤΙΣ MΗΤΕΡΕΣ

ΜΑΣ0  34  0

Γιά τη μητέρα σε παρακαλώ. Τη δική μου. Καί των άλλων. Μία είναι, ίδια, πολύτιμη, αναντικατάστατη, μοναδική η μητέρα. Η ζωή μας. Η στοργή μας.

Η έγνοια μας. Ο φύλακας άγγελός μας. Η χαρά μας. Η καταφυγή μας. Καί στη βρεφική. Καί στην παιδική. Καί στη νεανική. Καί στην ανδρική.

Καί στη γεροντική ηλικία! Μάνα γλυκύτατη πάντοτε και στους αιώνες! Ψυχή και καρδιά και νού και χέρια και πόδια και μάτια και αυτιά και νύχτα και μέρα όλα για μας. Άγιο και ιερό πρόσωπο!

Όμως, κι’ αυτή είναι άνθρωπος και την καταβάλει ο κόπος. Την στεναχωρεί η δυσκολία. Την πικραίνει η κακοκεφαλιά. Την αρρωσταίνει η αρρώστια μας Την φαρμακώνει ο θάνατος παιδιού της.

Γι’ αυτή την ωραία ύπαρξη, την ιδανική, την αιμοδότρα της ζωής και της αγάπης, γι’ αυτή σε παρακαλώ. Πρόσθεσε δυνάμεις στη δύναμή της.

Φωτισμό στα παιδιά της. Χάρη στα εγγόνια της.

Ευλόγησε, Θεέ μου, τη μάνα, τη δική μου, των άλλων, τη μαύρη, την ερυθρόδερμη, την κινέζα, τη χωριάτισσα, της πόλης, την αγράμματη, την γραμματισμένη, όλες τις μάνες, και δος τε πλούσια τη χάρη Σου και όλα τα καλά.

Καί σε μένα αύξησε την εκτίμηση, την υπόληψη, το σεβασμό, την αγάπη, την κατανόηση, την υπακοή, τη συμπαράσταση, τη συνεργασία, τις ευχαριστίες, την ευγνωμοσύνη για τη μητέρα.

Γιά τη μητέρα σε παρακαλώ, τούτη την ώρα. Την οποία μητέρα. Ίδια κι’ όμοια είναι κάθε μάνα. Αγαπητή. Ευλογητή. Προσκυνητή.

ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΓΙΑ ΝΑ ΣΥΓΧΩΡΕΣΗ Ο ΘΕΟΣ ΤΙΣ ΑΜΑΡΤΙΕΣ ΜΑΣ

α1 Ἡ θαυμαστή δημιουργία τοῦ Θεοῦ καί ὁ τέλειος νόμος Του.
α2 Γιά νά συγχωρέση ὁ Θεός τίς ἁμαρτίες μας.
β Γιά παρηγορία τῶν θλιβομένων.
γ Γιά ἀνδρόγυνα πού δέν γεννοῦν λόγω ἀναπηρίας,ἤ ἀδυναμίας ὥστε νά τούς βοηθήση ὁ Θεός γιά νά μήν χωρίσουν.
θ Δοξολογία, ἐπίκληση καί προβολή μεσιτείας.

ΨΑΛΜΟΣ 19 (Μασ. 20)

Εἰς τὸ τέλος· ψαλμὸς τῷ Δαυΐδ.

Ψαλ. 19,2          Ἐπακούσαι σου Κύριος ἐν ἡμέρᾳ θλίψεως, ὑπερασπίσαι σου τὸ ὄνομα τοῦ Θεοῦ Ἰακώβ.

Ψαλ. 19,2                 Είθε ω βασιλεύ να εισακούση ο Κυριος την δέησίν σου κατά την ημέραν αυτήν της μεγάλης θλίψεως· είθε το παντοδύναμον όνομα του Θεού του ισραηλιτικού λαού να σε υπερασπίση εναντίον των εχθρών μας.

Ψαλ. 19,3          ἐξαποστείλαι σοι βοήθειαν ἐξ ἁγίου καὶ ἐκ Σιὼν ἀντιλάβοιτό σου.

Ψαλ. 19,3                  Είθε να σου στείλη ο Κυριος βοήθειαν από τον ιερόν του ναόν και να σε προστατεύση από το όρος Σιών.

Ψαλ. 19,4          μνησθείη πάσης θυσίας σου καὶ τὸ ὁλοκαύτωμά σου πιανάτω. (διάψαλμα).

Ψαλ. 19,4                 Είθε να ενθυμηθή και να δεχθή ευμενώς όλας τας αιματηράς και αναιμάκτους θυσίας, που του προσέφερες, και να θεωρήση παχύ και ευάρεστον το θύμα, το οποίον αφήκες ολόκληρον να καή επάνω στο θυσιαστήριόν του.

Ψαλ. 19,5          δῴη σοι Κύριος κατὰ τὴν καρδίαν σου καὶ πᾶσαν τὴν βουλήν σου πληρώσαι.

Ψαλ. 19,5                  Είθε ο Κυριος να σου δώση σύμφωνα με τας αγίας επιθυμίας της καρδίας σου και να εκπληρώση κάθε αγαθήν επιθυμίαν και απόφασίν σου, χαρίζων εις σε νίκην εναντίον των εχθρών σου.

Ψαλ. 19,6          ἀγαλλιασόμεθα ἐν τῷ σωτηρίῳ σου καὶ ἐν ὀνόματι Κυρίου Θεοῦ ἡμῶν μεγαλυνθησόμεθα. πληρώσαι Κύριος πάντα τὰ αἰτήματά σου.

Ψαλ. 19,6                 Τοτε όλοι θα ευφρανθώμεν και θα χαρώμεν δια την σωτήριον αυτήν νίκην. Και στο όνομα και με την δύναμιν του απείρου Θεού μας θα αναδειχθώμεν μεγάλοι και ένδοξοι. Είθε λοιπόν ο Κυριος να εκπληρώση όλα τα αιτήματα της προσευχής σου”.
Ψαλ. 19,7          νῦν ἔγνων ὅτι ἔσωσε Κύριος τὸν χριστὸν αὐτοῦ· ἐπακούσεται αὐτοῦ ἐξ οὐρανοῦ ἁγίου αὐτοῦ· ἐν δυναστείαις ἡ σωτηρία τῆς δεξιᾶς αὐτοῦ.

Ψαλ. 19,7                  Τωρα εγώ ο ιερεύς, που προσφέρω την ικετήριον αυτήν θυσίαν, έχω την εσωτερικήν πληροφορίαν και εγνώρισα καλά, ότι ο Κυριος θα σώση οπωσδήποτε τον βασιλέα, τον οποίον αυτός έχρισε. Θα ακούση και θα κάμη δεκτά τα αιτήματα της προσευχής του από τον ένδοξον ουράνιον θρόνον του. Με θαυματουργικάς επεμβάσεις της παντοδυνάμου δεξιάς του θα μας δώση την σωτηρίαν και τον θρίαμβον.

Ψαλ. 19,8          οὗτοι ἐν ἅρμασι καὶ οὗτοι ἐν ἵπποις, ἡμεῖς δὲ ἐν ὀνόματι Κυρίου Θεοῦ ἡμῶν μεγαλυνθησόμεθα.

Ψαλ. 19,8                 Εκείνοι μεν οι εχθροί επέρχονται εναντίον μας με πολεμικά άρματα και με το φοβερόν ιππικόν των. Ημείς όμως με το παντοδύναμον όνομα του Κυρίου και Θεού μας θα θριαμβεύσωμεν εναντίον των.

Ψαλ. 19,9          αὐτοὶ συνεποδίσθησαν καὶ ἔπεσαν, ἡμεῖς δὲ ἀνέστημεν καὶ ἀνωρθώθημεν.

Ψαλ. 19,9                 Και ιδού ότι αυτοί επεδικλώθησαν, εσκόνταψαν και έπεσαν, ημείς όμως εσηκώθημεν επάνω, εστάθημεν όρθιοι και έχομεν κάτω από τα πόδια μας νικημένους τους εχθρούς μας.

Ψαλ. 19,10         Κύριε, σῶσον τὸν βασιλέα, καὶ ἐπάκουσον ἡμῶν, ἐν ᾗ ἂν ἡμέρᾳ ἐπικαλεσώμεθά σε.

Ψαλ. 19,10                Κυριε, σώσον τον βασιλέα και άκουσε την προσευχήν μας εις οιανδήποτε ημέραν και αν σε επικαλεσθώμεν ευλαβώς και με πίστιν.

ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΧΩΡΙΣ ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ:

Εἰς τὸ τέλος· ψαλμὸς τῷ Δαυΐδ.

2 ΕΠΑΚΟΥΣΑΙ σου Κύριος ἐν ἡμέρᾳ θλίψεως, ὑπερασπίσαι σου τὸ ὄνομα τοῦ Θεοῦ Ἰακώβ. 3 ἐξαποστείλαι σοι βοήθειαν ἐξ ἁγίου καὶ ἐκ Σιὼν ἀντιλάβοιτό σου. 4 μνησθείη πάσης θυσίας σου καὶ τὸ ὁλοκαύτωμά σου πιανάτω. (διάψαλμα). 5 δῴη σοι Κύριος κατὰ τὴν καρδίαν σου καὶ πᾶσαν τὴν βουλήν σου πληρώσαι. 6 ἀγαλλιασόμεθα ἐν τῷ σωτηρίῳ σου καὶ ἐν ὀνόματι Κυρίου Θεοῦ ἡμῶν μεγαλυνθησόμεθα. πληρώσαι Κύριος πάντα τὰ αἰτήματά σου. 7 νῦν ἔγνων ὅτι ἔσωσε Κύριος τὸν χριστὸν αὐτοῦ· ἐπακούσεται αὐτοῦ ἐξ οὐρανοῦ ἁγίου αὐτοῦ· ἐν δυναστείαις ἡ σωτηρία τῆς δεξιᾶς αὐτοῦ. 8 οὗτοι ἐν ἅρμασι καὶ οὗτοι ἐν ἵπποις, ἡμεῖς δὲ ἐν ὀνόματι Κυρίου Θεοῦ ἡμῶν μεγαλυνθησόμεθα. 9 αὐτοὶ συνεποδίσθησαν καὶ ἔπεσαν, ἡμεῖς δὲ ἀνέστημεν καὶ ἀνωρθώθημεν. 10 Κύριε, σῶσον τὸν βασιλέα, καὶ ἐπάκουσον ἡμῶν, ἐν ᾗ ἂν ἡμέρᾳ ἐπικαλεσώμεθά σε.

 

ΣΟΥ ΖΗΤΩ ΝΑ ΜΕ ΣΥΓΧΩΡΕΣΕΙΣ

Ιησού μου, Θεία Ευσπλαχνία,
δεν Σε εμπιστεύθηκα και έφερα
θλίψη στην Καρδιά Σου.
Και τώρα απογυμνωμένη
και με πολλή ταπείνωση,
Σου ζητώ να με συγχωρέσεις και
με την άπειρη ευσπλαχνία και
Καλοσύνη Σου, να παλινορθώσεις την
παραμορφωμένη και πληγωμένη μου ψυχή.
Παραμορφωμένη και πληγωμένη από
τις ενέργειες του κόσμου απέναντί μου
και από τα λόγια του.»

ΕΥΧΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΚΥΠΡΙΑΝΟΥ

ΔΙΑΛΥΟΥΣΑ ΤΗΝ ΜΑΓΕΙΑ

Δέσποτα Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ ὁ Θεός ἡμῶν ὁ κρατῶν καί κυβερνῶν τά πάντα,

Ἅγιος καί δεδοξασμένος ὑπάρχεις. Διό Βασιλεῦ τῶν Βασιλευόντων καί Κύριε τῶν Κυριευόντων δόξα Σοι. Ὁ καθήμενος ἐν τῷ φωτί τῷ ἀπείρῳ καί ἀπροσίτῳ βροτοῖς, ὅπερ εἶδον δυνάμεις χιλιάδες καί μυριάδες Ἁγίων Ἀγγέλων καί Ἀρχαγγέλων.  Σύ γιγνώσκεις τά κρύφια του ταπεινοῦ δούλου σου Κυπριανοῦ. Ὅτι οὐκ ἐγίγνωσκον πρότερoν τά σά θαυμάσια Κύριε παντοδύναμε. Σύ εἶ μόνος Κύριος Ἰησοῦς Χριστός ὁ Θεός ἡμῶν. Ὁ εὐδοκήσας ἐξ ἀναξίου γενέσθαί με ἄξιον καί συζησάμενος τῷ ἐν σοῖ πόθῳ καί ἀγάπη πρός ἀκοήν τῶν Ἁγίων σου Ἀποστόλων καί Ἱερομαρτύρων καί πάντων σου τῶν Ἁγίων.

Παρακαλῶ δέ τήν σήν φιλανθρωπίαν, ἵνα ὅπου ἐπλεόνασεν ἡ ἁμαρτία ὑπερπερισσεύη ἡ χάρις σου Κύριε, ὅτι ἐκράτουν τά νέφη καί οὐκ ἔβρεχον, ἔδενον τήν γῆν καί οὐκ ἔδιδε τούς καρπούς αὐτῆς. Τάς ἀμπέλους καί οὐκ ἐβλάστανον, τά ποίμνια τῶν προβάτων καί οὐκ ἐποίουν γάλα, τά αἰγίδια καί οὐκ ἐγέννων, τούς ἄνδρας καί οὐκ ἐσμίγοντο μετά τῶν γυναικῶν αὐτῶν, τάς μητέρας καί οὐκ ἐτεκνοποίουν, τά πλοῖα καί οὐκ ἔπλεον, τά ἐργαστήρια καί οὐκ εἰργάζοντο, τούς ἁλιεῖς καί οὔχ ἠλίευον, τούς κήπους καί οὐκ ἐποίουν λάχανα, τά δένδρα καί οὐκ ἐκαρποφόρουν, τούς ποταμούς καί οὐκ ἔτρεχον, τούς μύλους καί οὐκ ἐγύριζον, τούς ἀδελφούς καί ἀνδρόγυνα εἰς ἀφιλίωτον ἔχθραν ἔφερον καί τούς διεχώριζον, ἐποίουν τό θέρος χειμώνα καί τόν χειμώνα θέρος, ταῦτα πάντα εἰργαζόμην φαντασία τελεία. Ἄρτι δέ Κύριε ὁ Θεός ἡμῶν ἱκετεύω Σέ καί παρακαλῶ, ἵνα διά τῆς ἐμῆς προσευχῆς ἐνώπιόν Σου Θεέ καί Κύριε τοῦ Ἐλέους ὡς Θυσία εὐπρόσδεκτος γενέσθω Σοί. Καί πᾶς ἄνθρωπος ἔχων πνεῦμα πονηρίας καθαρισθῆ ὅλως. Ἤ ἄγρος ἤ κῆπος ἤ κτῆμα ἤ μύλος ἤ πλοῖον ἤ ἁλιεύς ἤ μελίσσιον ἤ ἔμπορος ἤ ἐπιστήμων ἤ ἄρχων ἤ ἀρχόμενος ἤ τεχνίτης ἤ μεταξοσκώληξ ἤ καί ὁ δοῦλος τοῦ Θεοῦ (ὄνομα πάσχοντος) σύν παντί τῷ οἴκῳ αὐτοῦ. Ἄν εἶναι δεδεμένος μέ μαγείας καί πονηρά ἔργα ἤ γοητείας ἤ ἀπό 72 γλωσσοφαγιῶν ἐστίν ἐμποδισμένος καί μαγευμένος καί ἐγκλείη 365 λόγια τῆς Μαγείας ἅτινα ἔρχονται πρός βλάβην καί κατανάλωσιν τοῦ δούλου τοῦ Θεοῦ (ὄνομα πάσχοντος) σύν παντί τῷ οἴκῳ αὐτοῦ.

Παρευθύς ὅπου ἀναγνωσθῆ ἡ παροῦσα ἱκετήριος δέησις καί προσευχή μου ἐνώπιον τῆς Σῆς χάριτος τοῦ Θεοῦ ἐλευθερωθῆ πᾶς ὁ κόσμος καί τόπος ἐκ πάσης ὀργῆς τε καί ἀσθενείας καί ἐκ παντός δεσμοῦ καί μαγείας καί πάσης φαρμακείας καί γοητείας, πάσης βασκανίας καί καταλαλιᾶς, γλωσσοφαγιᾶς, ἀμελείας ἤ νωθρότητος, ἀκρατείας, ἀφροσύνης, ἀδυναμίας καί ἀπογνώσεως πάσης ἀδικίας καί πάσης πλάνης ἤ ἀπάτης, ἤ ἐμποδίου προερχομένων ὑπό τοῦ διαβόλου ὁμοίως καί ὁ δοῦλος τοῦ Θεοῦ (ὄνομα πάσχοντος) σύν παντί τῷ οἴκῳ αὐτοῦ. Καί ἔστω λελυμένος καί λελυτρωμένος ἐν τῷ ὀνόματι τοῦ Πατρός καί τοῦ Υἱοῦ καί τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Ἀμήν.

Καί εἴτε ἐν τῷ οὐρανῷ εἰσίν αἱ μαγεῖαι καί τά φαρμακεύματα ἐκεῖνα ἤ ἐν τῇ γῆ ἤ ἐν τῇ θαλάσσῃ ἤ ἐν παντί τόπω καί ἐδάφει εὐθύς τῇ ὥρα ταύτη λυθήσονται καί καταργηθήσονται ἀπό τοῦ δούλου τοῦ Θεοῦ (ὄνομα πάσχοντος) καί ἀπό παντός τοῦ οἴκου αὐτοῦ καί ἐλευθερωθήσεται ὁ δοῦλος τοῦ Θεοῦ (ὄνομα πάσχοντος) καί πᾶς ὁ οἶκος αὐτοῦ ἀπό πάσης ὥρας πονηρᾶς καί γοητείας ἤ ὀφθαλμῶν πονηρῶν ἤ φθόνου ἤ καταλαλιᾶς ἤ γλωσσοφαγιᾶς ἤ μαγείας ἤ φαρμακείας ἤ κατάρας ἤ ἀναθέματος ἤ ἀφορισμοῦ καί πάσης βλασφημίας ἤ ἐνεργείας του. Εὐθέως ἀναχωρήσατε ἀπό τοῦ δούλου τοῦ Θεοῦ (ὄνομα πάσχοντος) πᾶσα ἡ ἐπήρεια τοῦ πονηροῦ ἐπί τῇ ἐπικλήσει τοῦ Παναγίου Σου Ὀνόματος τοῦ Πατρός καί τοῦ μονογενοῦς Υἱοῦ καί τοῦ Ἀγαθοῦ καί Ζωοποιοῦ Πνεύματος καί διά τῆς προσευχῆς ἐμοῦ τοῦ ταπεινοῦ καί εὐλαβοῦς δούλου σου Κυπριανοῦ φεύξονται οἱ δαίμονες, δραπετευθήσονται καί καταργηθήσονται αἱ πονηρίαι αὐτῶν, καί τά νέφη δώσωσιν ὑετόν ἐπί πᾶσαν τήν γῆν, καί ἡ γῆ δώση τά γενήματα αὐτῆς εἰς τόν καιρόν αὐτῶν, καί τά δένδρα καρποφορήσωσι, καί οἱ ἀμπελῶνες εὐφορήσωσι πλῆθος βοτρύων, καί αἱ γυναῖκες λυθήσωνται καί ἐλευθερωθήσωνται ἀπό τοῦ κάκου τῶν μητρῶν αὐτῶν.

Ὁμοίως καί τά κτήνη τῶν ποιμένων καί πᾶς ὁ κόσμος, ἄρχων, ἤ ἀρχόμενος, ἤ κῆπος, ἤ μελισσουργός, ἤ μεταξουργός καί πᾶσα ἡ κτίσις λυθήσεται ἀπό παντός δεσμοῦ καί δαίμονος. Ὁμοίως καί ὁ δοῦλος τοῦ Θεοῦ (ὄνομα πάσχοντος), σύν παντί τῷ οἴκῳ αὐτοῦ καί τοῖς πράγμασιν αὐτοῦ, καί ἔστω ἐλεύθερος καί λελυτρωμένος ἀπό πάσης ἀσθενείας καί ὥρας κακῆς καί παντός δαίμονος καί ἀντικειμένης δυνάμεως δεόμεθά Σου, ἵνα λυθῶσι καί ἀφανισθῶσι τά πονηρά ἔργα διά τῆς ἐπικλήσεως τοῦ Παναγίου Πνεύματος τοῦ Θεοῦ Σαβαώθ.

Καί εἰ ἐν τῷ Οὐρανῷ ἔστι δεδεμένος καί ἐμποδισμένος ὁ δοῦλος τοῦ Θεοῦ (ὄνομα πάσχοντος) λυθήτω, ἤ ἐν τῇ γῆ, ἤ ἐν ἀνωφλίω λυθήτω, ἤ ἐν κατωφλίω, ἤ ἐν δέρματι ἀλόγου, ἤ ἐν σιδήρω, ἤ ἐν λίθω, ἤ ἐν ξύλω ἐκάρφωσαν τά πονηρά ἔργα λυθήτωσαν καί ὡσεί καπνός ἐκλιπέτωσαν, ἤ ἐν γραμματίω διά μελάνης, ἤ αἵματος ἀνθρώπου, ζώου, πτηνοῦ, ἰχθύος, ἤ διά μολύβδου, ἤ διά κινναβάρεως, ἤ διά ζωμοῦ λεμονιοῦ, ἤ δι’ ἄλλου τινός ἔγραψαν αὐτά καί ἔθηκαν ἐν τινι τόπω καί διεσκέλισεν αὐτά ὁ δοῦλος τοῦ Θεοῦ (ὄνομα πάσχοντος) πρός βλάβην αὐτοῦ τῇ ὥρα ταύτη λυθήτωσαν καί καταργηθήτωσαν καί ἐκριζωθήτωσαν τά τῆς μαγείας ἔργα ἀπό τούς τόπους καί κατοικίας ἐκεῖ ὅπου ἀναγινώσκεται ἡ δέησίς μου καί προσευχή αὕτη, ἤ ἐν αὐλαῖς τοῦ οἴκου αὐτοῦ κατέχωσαν, ἤ διέσπειραν αὐτά, ἤ μετάλλου τινός ἐποίησαν τά κομβοδέματα ἐκεῖνα λυθήτωσαν, ἤ εἰς κόκκαλα διεπέρασαν αὐτά, ἤ ἐν τῇ θαλάσση, ἤ ἐν φρέατι, ἤ ἐν μνήματι ἐρρίφθησαν λυθήτωσαν, ἤ μέ ὄνυχας ἀνθρώπων, ζώων, ἤ πτηνῶν ζώντων ἤ τεθνεώτων, ἤ μέ χῶμα τεθνεώτων ἐποίησαν τά φάρμακα ἐκεῖνα λυθήτωσαν, ἤ ὑπό πλακός ἐπλακώθησαν ἤ ἀπό πασσάλους, ἤ καρφιοῦ ἐκαρφώθησαν, ἤ διά βελόνης ἐπέρασαν αὐτά, λυθήτωσαν τήν ὥραν ταύτην, ἤ διά ἀργύρου, ἤ χρυσοῦ, ἤ δι’ ἄλλου τινός μετάλλου ἐποίησαν τά πονηρά ἔργα λυθήτωσαν τήν ὥραν ταύτην, ἤ διά μαλλίου, ἤ βαμβακιοῦ, ἤ μετάξης, ἤ λινάρεως, ἤ κανάβεως, ἤ δι’ ἄλλου τινός χόρτου ἔδεσαν ταῦτα λυθήτωσαν τήν ὥραν ταύτην, ἤ εἰς κράββατον κατέχωσαν αὐτά λυθήτωσαν τήν ὥρα ταύτην, ἤ διά βρόχου, βούρλου ἤ ἄλλου τινός ἔδεσαν, λυθήτωσαν τήν ὥραν ταύτην, ἤ ἐν ὕδατι ἐποίησαν αὐτά ἤ κούφω ξύλω ἤ κοχλάζοντι ὕδατι ἄν ἔβρασαν αὐτά λυθήτωσαν τήν ὥραν ταύτην, ἤ ἐν αἵματι ἀνθρώπου, ζώου, ἤ πτηνοῦ, ἤ ἰχθύος ζώντων ἤ τεθνεώτων ἐποίησαν αὐτά ὡς σύ, Κύριε ὁ Θεός ἡμῶν γινώσκεις τούς τόπους καί τρόπους καί τούς ἀνθρώπους, λυθήτωσαν τήν ὥραν ταύτην καί διαρρηχθήτωσαν τά τῆς μαγείας ἔργα ἔνθα κεῖνται, καί τόν μέν δοῦλον σου (ὄνομα πάσχοντος) διαφύλαξον σύν παντί τῷ οἴκῳ αὐτοῦ, τά δέ πονηρά ἔργα λυθήτωσαν καί ἀπωλεσθήτωσαν καί ὡσεί καπνός ἐκλιπέτωσαν ἀπό τόν δοῦλον τοῦ Θεοῦ (ὄνομα πάσχοντος) ἐν ὀνόματι τοῦ Πατρός καί τοῦ Υἱοῦ καί τοῦ Ἁγίου Πνεύματος καί διά τῆς δόξης τοῦ Μεγάλου Θεοῦ τοῦ Ζῶντος συντριβήτωσαν τῇ δυνάμει τοῦ Τιμίου καί Ζωοποιοῦ Σταυροῦ πᾶσαι αἱ ἐναντίαι δυνάμεις, ἀναχωρησάτωσαν τά τῆς Μαγείας ἔργα καί ἀπομακρυνθήτωσαν ἀπό τόν δοῦλον τοῦ Θεοῦ (ὄνομα πάσχοντος) μίλια 65 πρεσβείαις τῶν μαρτύρων καί πάντων τῶν Ἁγίων σου. Ἀμήν.

Δεόμεθά σου καί παρακαλοῦμεν σέ Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ ὁ Θεός ἡμῶν ἵνα ἐλευθερώσης καί ζωώσης πᾶσαν ψυχήν πεπεδημένην καί τόν δοῦλον (ὄνομα πάσχοντος) σύν παντί τῷ οἴκῳ αὐτοῦ ὁμοίως καί τούς γράφοντας καί ἔχοντας ἐν τῷ οἴκῳ αὐτῶν τήν προσευχήν μου αὐτήν καί τούς βαστάζοντας αὐτήν ὡς φυλακτήριον αἰώνιον, καί ἡ δεξιά σου Κύριε εἴη αὐτοῖς σκέπη καί βοήθεια καί ἔστω διά παντός ἐν τῷ οἴκῳ αὐτῶν χαρά καί ἀγαλλίασις.

Ναί, Κύριε, δεομένου σου ἐπάκουσόν μου, ἵνα ὅπου εὑρίσκεται ἡ εὐκτήριος καί ἱκετηρία αὕτη εὐχή μου λυθῆ καί ἐλευθερωθῆ πᾶς ἄνθρωπος καί ὁ οἶκος αὐτοῦ ἀπό κακῆς ὥρας, ἀπό πάσης ἀσθενείας, παντός ἀφορισμοῦ τε καί ἀναθέματος, ἀπό πάσης κατάρας, ἀπό πάσης ὀργῆς, ἐμποδίου, δυσπραγίας, καταλαλιᾶς, γλωσσοφαγιᾶς, φθόνου, βασκανίας, ἀμελείας, νωθρότητος, λαιμαργίας, ἀδυναμίας, βλακείας, ἀκρατείας, ἀφροσύνης, ὑπερηφανείας, ἀσπλαγχνίας, ἀδικίας, ἀλαζονείας καί πάσης πλάνης καί ἀπάτης διά τό Ὄνομά Σου τό Ἅγιον καί δεδοξασμένον εἰς τούς Αἰώνας.  Ἀμήν.

  

Ἀπολυτίκιον.
Ἦχος γ’. Θείας πίστεως.
Θείας πίστεως, τῇ φωταυγεία, σκότος ἔλιπες, τῆς ἀσεβείας, καὶ φωστὴρ τῆς ἀληθείας γεγένησαι ποιμαντικῶς γὰρ φαιδρύνας τὸν βίον σου, Κυπριανὲ τῇ ἀθλήσει δεδόξασαι. Πάτερ Ὅσιε, τὸν Κτίστην ἡμῖν ἱλέωσαι, ὁμοῦ σὺν Ἰουστίνη τῇ Θεόφρονι.

Κοντάκιον.
Ἦχος α’. Χορὸς Ἀγγελικός.
Ἐκ τέχνης μαγικῆς, ἐπιστρέψας θεόφρον, πρὸς γνῶσιν θεϊκήν, ἀνεδείχθης τῷ κόσμῳ, ἀκέστωρ σοφώτατος, τὰς ἰάσεις δωρούμενος, τοῖς τιμῶσί σε, Κυπριανὲ σὺν Ἰουστίνῃ· μεθ’ ἧς πρέσβευε, τῷ Φιλανθρώπῳ Δεσπότῃ, σωθῆναι τοὺς δούλους σου.

Μεγαλυνάριον.
Πλάνης σοφιστείας ἀπολιπών, τῆς θείας σοφίας, ἀνεδείχθης λαμπρὸς φωστήρ, καὶ σὺν Ἰουστίνῃ, Κυπριανὲ ἀθλήσας, τῆς ἄνω βασιλείας, ἄμφω ἔτυχε.

Η Προσευχή του παπα-Τύχωνα του Καρουλιώτη

Η προσευχή του Γολγοθά, από χειρόγραφο του παπα-Τύχωνος

Άγιε Γολγοθά, θείε Γολγοθά,

Παρακαλώ πες μου πόσες χιλιάδες, εκατομμύρια αμαρτωλούς ανθρώπους καθάρισες και έστειλες και γιόμισες τον γλυκό Παράδεισο. Θεμέλιο για τον γλυκό Παράδεισο είναι ο άγιος Γολγοθάς.

Αμαρτωλοί ελάτε εδώ, να μην αργήσετε.

Ο άγιος Γολγοθάς ανοικτός. Η σταύρωσις. Ο Χριστός Ελεήμων. Μας περιμένει να του λούσουμε τα πόδια.

Μακάριοι εμείς, αν μας αξιώσει ο Χριστός, με ταπείνωση, με φόβο Θεού, με ζεστή καρδιά, με ζεστά δάκρυα να πλύνουμε τα άγια πόδια του Χριστού και, αν θελήσουμε πολλές φορές. Ύστερα ο Χριστός θα πλύνη τις αμαρτίες μας και θα γίνη καθαρή η ψυχή μας και θ' ανοίξει τον γλυκό Παράδεισο.

Ύστερα εμείς μετά χαράς θα πάμε στον γλυκό Παράδεισο, γιατί ο Χριστός και η Παναγία και οι άγιοι Πάντες μας περιμένουν. Μαζί με Αρχαγγέλους και Αγγέλους, Χερουβείμ και Σεραφείμ θα δοξολογούμε την Αγία Τριάδα εις τους αιώνες των αιώνων. Αμήν.

αμαρτωλός Τύχων

 

 

ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΙ  ΑΓΙΟΥ  ΙΩΑΝΝΟΥ  ΡΩΣΣΟΥ

Κοντάκιον. Ήχος πλ. δ . Τη Υπερμάχω.

Ομολογίας της αρίστης τον ακραίμονα, της ταπεινώσεως της θείας το υπόδειγμα, εκουσίως καρτερήσαντα τας πικρίας, της σαρκός εν αφθαρσία διαλάμποντα, Ιωάννην μεγαλώνυμον τιμήσωμεν, αναμέλποντες:
χαίροις Ρώσσων το καύχημα.

Άϋλον πολιτείαν υλική εν σαρκί σου, διήξας επί γης Ιωάννη (εκ γ ) και Αγγέλων Ασωμάτων τάξεις μιμησάμενος, Θεόν τον πλαστουργήσαντά σε κατεδόξασας, εν έργοις θαυμαστοίς και θείοις, όθεν ακούεις παρ’ ημών των θαυμαζόντων σε τοιαύτα:

Χαίροις, της ευσεβείας η εικών η τιμία

χαίροις, πίστεως αγίας η πλουσία θημωνία.

Χαίροις, των αγωνισμάτων των ενθέων αριστεύς 

χαίροις, των υπουργημάτων των υψίστων προνομεύς.

Χαίροις, των Οσίων πάντων η καλλίστη ακρότης 

χαίροις, των ομολογούντων σεβασμία λαμπρότης.

Χαίροις, ο της Εκκλησίας τιμαλφέστατος όλβος 

χαίροις, της κλεινής Ρωσσίας, ευκλεέστατος γόνος.

Χαίροις, φωταυγείας θείας, τηλαυγέστατος πυρσός 

χαίροις, των απαυγασμάτων των αγίων ο φανός.

Χαίροις, κρήνη δωρημάτων, των αφθάρτων και σεπτών 

χαίροις, αφθαρσίας δώρον, και θειότατος κανών.

Χαίροις, Ρώσσων το καύχημα.

Βάρβαροι συμπλακέντες τω σω έθνει εν μάχαις, αιχμάλωτόν σε είλον παμμάκαρ, εν Ασία όθεν ευρεθείς, και δεινώ αυθέντη πωληθείς, αυτώ ολοσχερώς εδούλευσας εν αγογγύστω καρτερία Πάτερ. Και τούτω μεν υπήκουες ως δούλος ταπεινός, Ιωάννη, Θεώ δε τω κυβερνήτη του παντός ανέμελπες τον ύμνον, ψάλλων ασιγήτως

Αλληλούϊα.

Γνώμη σου εκουσία, τον Χριστόν εμιμήσω, το Πάθος υπομείναντα θείον, όθεν ύβρεις πάσας Ιωάννη καθυπέμεινας, εν ιλαρά και αδιστάκτω σου καρδία. Και χλεύην και πικρίαν πάσαν, ωσεί πόμα το ηδύ εξέπιες, διο ευφραίνεις νυν τους εκβοώντάς σοι τοιαύτα

Χαίροις, του Θεού των όλων, οικονόμος αληθής 

χαίροις, απηνούς αυθέντου, υπηρέτης ευπειθής.

Χαίροις, ο καθυπομείνας, ανυποίστους κακώσεις 

χαίροις, ο καταπλουτήσας, ουρανίους αντιδόσεις.

Χαίροις, τον ζυγόν δουλείας υπομείνας της πικράς 

χαίροις, τον ζυγόν Κυρίου, ο βαστάξας εν χαρά.

Χαίροις, έσοπτρον το θείον, αυγασμάτων μυστικών 

χαίροις, το σεπτόν δοχείον, θεοσδότων δωρεών.

Χαίροις, της μυσταγωγίας της αρρήτου ο αλείπτης 

χαίροις, ο της Εκκλησίας, διαλάμπων μαργαρίτης.

Χαίροις, λύχνος ο αυγάζων, τας καρδίας των πιστών 

χαίροις, ήλιον μηνύων, τον ανέσπερον Χριστόν.

Χαίροις, Ρώσσων το καύχημα.

Δείπνον ως ετελείτο του Κυρίου σου χάριν, εν τούτου τη πλουσία οικία, ετέλεσας παμμέγιστον θαύμα, ευχή διαπρυσίω σου Πάτερ. Και γαρ μακράν απέστειλας αυτώ τροφήν, εν πίνακι αυτού ιδίω Ιωάννη, ευφράνας τούτον τω θερμώ εδέσματι. Θεόν δε τον εν υψίστοις κατοικούντα ηύφρανας, ζεούση εν καρδία ψάλλων την ωδήν

Αλληλούϊα.

Έχων εν τη καρδία τη αγία σου Πάτερ, Κυρίου τον αγνότατον φόβον, Δαβίδ καθώς φησίν ο προφήτης, επλούτησας αγάπην τελείαν. Και τη πηγή αγάπης, τω Θεώ εγγίζων τελειότερον, αυτού τον νόμον εμελέτας νουνεχώς, ω Ιωάννη πάντιμε, το όνομα Αυτού επικαλούμενος απαύστως εν καρδίας χείλεσιν. Διο ακούεις παρ’ ημών των επικαλουμένων σε, εν ακορέστω τη στοργή, αδιακόπως ταύτα

Χαίροις, του Θεού των όλων, ο πιστότατος λάτρης 

χαίροις, του Δεσπότου πάντων, ο αναίμακτος Μάρτυς.

Χαίροις, του Ιώβ πλουτήσας, την πολλήν μακροθυμίαν 

χαίροις, ο ατρόμως δώσας, την καλλίστην μαρτυρίαν.

Χαίροις, θλίψεων την τρίβον, ο βαδίσας ακλινώς 

χαίροις, της ψυχής αυχένα, υποκλίνας τω Χριστώ.

Χαίροις, των χαρίτων σκεύος, πλήρες θείας ευωδίας 

χαίροις, των θαυμάτων ρείθρον, και ευώδης κληρουχία.

Χαίροις, Ρώσσων θυμηδία, και κατάκαρπος βλαστός 

χαίροις, των Ελλήνων πλούτος, άφθορός τε θησαυρός.

Χαίροις, του χορού Αγγέλου, σύναυλος ο ιερός 

χαίροις, μυστικής Τραπέζης, άριστος συνδαιτυμών.

Χαίροις, Ρώσσων το καύχημα.

Ζέοντι Ιωάννη, ακροτάτω τε πόθω, Χριστώ κατηκολούθεις προθύμως. Και Αυτού το όνομα το άγιον και πανσθενές, ουκ εξηρνήσω ουδαμώς μακάριε, ποιναίς υποβληθείς ποικίλαις, αλλ’ ως αδάμας έστης εν ταις θλίψεσι, Χριστού την Εκκλησίαν ωραΐζων ταις μαρμαρυγαίς της ακραιφνούς ομολογίας σου, ην έδωκας αθέων δυναστών ενώπιον, φωνή διαπρυσίω Πάτερ, Θεώ δε ασιγήτως ομιλών, ωδήν εφώνεις την τρισάγιον, ψάλλων ευχαρίστως

Αλληλούϊα.

Ήχθης εκ της Ρωσσίας, ως αιχμάλωτος Πάτερ, εν γη τη ιερά της Ασίας. Και ταύτην τοις οσίοις πόνοις σου εκαλλιέγρησας, πολύχουν τον καρπόν της πίστεως προσάξας Θεώ τω γεωργήσαντί σε. Εν ελευθέρα δε ψυχή, Αυτώ δουλεύων Ιωάννη Όσιε, αδούλωτον ετήρησας το φρόνημα, Αυτόν επευλογών αξίως. Διόπερ και ημείς οι ευλογούντές σε, φρονήματι ενθέω καρδία τε ειλικρινεί, βοώμέν σοι ανεμποδίστω τη φωνή τοιαύτα

Χαίροις, ο εν αμπελώνι κοπιάσας μυστικώ 

χαίροις, βότρυν ο τρυγήσας, πόνων σου αθλητικών.

Χαίροις, δάκρυσιν τιμίοις, καταβρέξας σην στρωμνήν 

χαίροις, ευφροσύνης θείας, επομβρίζων χαρμονήν.

Χαίροις, τάλαντον το μέγα, τη χειρί Θεού λαβών 

χαίροις, ο πολυπλασίως επαυξήσας τον μισθόν.

Χαίροις, αύλαξι καρδίας, σπόρον άγιον δεχθείς 

χαίροις, της ομολογίας, καλόν λόγον καρπωθείς.

Χαίροις, αρετών παντοίων, ο ευδαίμων δουλευτής 

χαίροις, του Δεσπότου πάντων, ο εχέφρων μαθητής.

Χαίροις, κλέος Εκκλησίας και καλλίκαρπος βλαστός 

χαίροις, των Οσίων δόξα, των Αγγέλων θαυμασμός.

Χαίροις, Ρώσσων το καύχημα.

Θέλημα του Κυρίου εκουσίως εκτελών, διηκόνησας προθύμως Ιωάννη ιερέ,

ταπεινώ φρονήματί σου εκτελών τας εντολάς, όθεν χαίρων κατεδέξω της δουλείας τον ζυγόν,
δι’ αγάπην την Εκείνου, ην εξέχεε ημίν, δούλου την μορφήν λαβόντος αγαθότητος πολλή, ολοπόθω δε καρδία, χαρμοσύνω τη φωνή, ύμνον Τούτω προσεφώνεις και ωδήν χρεωστικήν

Αλληλούϊα.

Ίππων σκοτεινώ εν σταύλω διαμένων καρτερώς, φως Χριστού τη ση καρδία εθεώρεις μυστικώς, και τον Φωτοδότην ύμνεις Ιωάννη αληθώς, την λαμπάδα της ψυχής σου ανημμένην συντηρών, ταις φωτιστικαίς ακτίσι πανιέρων σου ευχών, ζόφον σκέδασον ψυχής μου της αλόγου δυσωπώ, ίνα λόγον σοι προσάξω φωτοφόρον τε ωδήν, λέγων εκτενώς σοι ταύτα ευχαρίστω τη φωνή

Χαίροις, τη ομολογία της καλλίστης ο θεράπων 

χαίροις, των καλών αγώνων, ο στερρός και θείος άκμων.

Χαίροις, πίστεως αμώμου, το τερπνότατον δοχείον 

χαίροις, των τερπνών χαρίτων, το αμώμητον ταμείον.

Χαίροις, θησαυρών Αγίων, ο πλουτήσας δωρεάς 

χαίροις, πλούτω τω τιμίω, ο ενδύων τας ψυχάς.

Χαίροις, έαρ το μηνύον, απαθείας μυρισμόν 

χαίροις, φρέαρ το ποτίζων, πνεύματος τον δροσισμόν.

Χαίροις, ράκεσι την σάρκα, θλίβων Πάτερ ταπεινοίς 

χαίροις, την ψυχήν ευφράνας, άσμασιν υψοποιοίς.

Χαίροις, των υπουργήματων των αρίστων κοινωνός 

χαίροις, θείων θελημάτων, υπηρέτης ο πιστός.

Χαίροις, Ρώσσων το καύχημα.

Κράτος το σαθρόν του πλάνου, ως συνέτριψας εχθρού, της καρδίας συντριβή σου Ιωάννη θαυμαστέ, ηνορθώσω πύργον μέγαν της ισχύος του Θεού, εν τω οίκω της ψυχής σου, τον ασάλευτον παντί, ένθα του Θεού εφώνεις μεγαλεία τα τρανά. Τράνωσον καμού τα χείλη, ευπροσδέκτοις σου ευχαίς, ίνα τήν ισχύν του πλάνου διολέσω παντελώς, και προσάδω συν Αγγέλοις τω πανσθενουργώ Θεώ την ωδήν

Αλληλούϊα.

Λάμπων της ψυχής τω κάλλει, πλέον του φθαρτού χρυσού, Εκκλησίαν ωραΐζεις Ιωάννη του Χριστού, χρυσαυγέσιν αγλαΐαις σων καμάτων ιερών, απαστράπτων ημίν πάσιν κάλλος το Δεσποτικόν. Της ψυχής μου τον χιτώνα τον χρανθέντα ηδοναίς, λάμπρυνον ταις ικεσίαις ευπροσδέκτοις δυσωπώ, ίνα κατά χρέος άδω την θερμήν σου αρωγήν, λέγων σοι πανευφροσύνως, λόγους τούτους εκτενώς

Χαίροις, ιαμάτων κρήνη, των θαυμάτων ποταμός 

χαίροις, νόσων ανιάτων, ιατρός ο ταχινός.

Χαίροις, τον Θεόν υψώσας, έργοις σου τοις θαυμαστοίς 

χαίροις, τον εχθρόν τροπώσας, αλαλήτοις στεναγμοίς.

Χαίροις, ο καλώς ζηλώσας, καρτερίαν του Ιώβ 

χαίροις, Λάζαρος ως άλλος, εν πενία καρτερών.

Χαίροις, της Εδέμ τον πλούτον, κληρωσάμενος καλώς 

χαίροις, θησαυρόν τον μέγαν, ο ευράμενος σοφώς.

Χαίροις, της φθοράς θανάτου, μη γευσάμενος σαρκί 

χαίροις, αφθαρσίαν χάριν, απολαύσας εν τη γη.

Χαίροις, τω Θεώ προσάγων, ικεσίας εκτενείς 

χαίροις, των πιστών απάντων, αντιλήπτωρ συμπαθής.

Χαίροις, Ρώσσων το καύχημα.

Μέλεσι σαρκός τιμίοις, έφερες ω Αθλητά, της στερράς ομολογίας στίγματα τα ιερά, υποστάς πολλάς κακώσεις, ανενδότω λογισμώ, και ποινάς καθυπομείνας, και τας ύβρεις τας πικράς, της τρυφής χειμάρρουν πίεις, ευφροσύνην τε τρυγάς, αιωνίαν εν τη πόλει Ιωάννη της Εδέμ, ένθα συν χοροίς Οσίων, ομηγύρεσι σεπταίς, των Μαρτύρων τε και δήμοις θείων ομολογητών, τω Θεώ τω εν Τριάδι ψάλλεις ύμνον εκτενώς, και ωδήν εν ευφροσύνη την χαρμόσυνον αεί .

Αλληλούϊα.
Ναίων εν τω θείω οίκω, Γεωργίου του λαμπρού, και ενδόξου τροπαιούχου, εν Ασία τη Μικρά, πανημέροις ικεσίαις, ολονύχτοις τε ευχαίς, εξηυμένιζες Δεσπότην, Ιωάννη, του παντός. Τούτον νυν εξευμενίζου, και ημίν σοις υμνηταίς, παρεχόμενος πταισμάτων άφεσιν και ταις ψυχαίς, την ειρήνην την βαθείαν και παθών απαλλαγήν, όπως ευγνωμόνως πάντες κράζωμέν σοι αληθώς

Χαίροις, προσευχής ταμείον, εγκρατείας ο κανών 

χαίροις, της αγάπης ρείθρον, ιλαρότητος εικών.

Χαίροις, τάγματα ζηλώσας, ουρανού χερουβικά 

χαίροις, τάξεις ο λαμπρύνας, των Οσίων τας σεπτάς.

Χαίροις, της αγνείας οίκος, καθαρότητος στολή 

χαίροις, πολιτείας θείας, ο ακραίμων μιμητής.

Χαίροις, ο ναώ του θείου, Γεωργίου καρτερών 

χαίροις, συν εκείνω Πάτερ, τον Θεόν εκδυσωπών.

Χαίροις, των Μαρτύρων πάθος, ο δεξάμενος σαρκί 

χαίροις, συν εκείνοις πάσι, τον Θεόν ομολογών.

Χαίροις, του Χριστού διδάσκων, την ταπείνωσιν ημίν 

χαίροις ύψος απαθείας, επεφθάσας της χρηστής.

Χαίροις, Ρώσσων το καύχημα.

Ξένως εν τη γη βιώσας, ωκειώθης τω Χριστώ, τω βουλήσει ξενωθέντι δι’ ημάς τους γηγενείς, ίνα φίλοι καταστώμεν και οικείοι του Θεού, παραβάσεως της πρώην λυτρωθέντες και χαράς, μέτοχοι της αιωνίου ευρεθώμεν εν φωτί. Φωτοφόροις ουν ευχαίς σου, υπηρέτα του φωτός, χάριν ημίν δίδου πάσιν Ιωάννη ιερέ, ίνα σκότους λυτρωθέντες μεγαλώνυμον ωδήν, και ασίγητον τον ύμνον, ψάλλωμεν τω Φωτουργώ, και Δεσπότη των απάντων, μελωδούντες εκτενώς.

Αλληλούϊα.

Όλη διανοία Πάτερ, ηκολούθεις ακλινώς, τω Δεσπότη των απάντων, Ον επόθεις εκ παιδός, και Αυτού τοις στρατιώταις ηριθμήθεις ευπειθώς, νόμους Τούτου δε εγγράψας, εν καρδίας σου πλαξί, και τηρών εν ακριβεία οία δούλος αγαθός, έλαβες την θείαν χάριν, εμπορίας ως μισθόν, και το πρόσωπον εώρας Νομοθέτου ως Μωσής. Τούτω πρέσβευε απαύστως Ιωάννη αγαθέ, και ημάς καταξιώσαι, νόμον άγιον τηρείν, ίνα ευρεθώμεν πάντες εν νυμφώνι τω λαμπρώ, ψάλλομεν νυν δε εκ καρδίας λόγους σοι τους αγαθούς

Χαίροις, θεαμάτων θείων, άριστος μυσταγωγός 

χαίροις, της λαμπράς Τραπέζης, τίμιος συνδαιτυμών.

Χαιροις, ο φίλος του Δεσπότου, και υιός αγαπητός 

χαίροις, των πιστών προστάτης, και σεπτός νυμφαγωγός.

Χαίροις, ο καταδοξάσας, τον αθάνατον Θεόν 

χαίροις, ο κατασυντρίψας, τον ανίσχυρον εχθρόν.

Χαίροις, την χριστωνυμίαν, αληθεύσας θαυμαστώς 

χαίροις, των θαυμάτων ρείθρον, ιαμάτων ποταμός.

Χαίροις, Ρώσσων η τερπνότης, των Ελλήνων γλυκασμός 

χαίροις, της Ευβοίας φάρος, Εκκλησίας στολισμός.

Χαίροις, των ομολογούντων, η κρηπίς η ιερά 

χαίροις, Αθλητών Κυρίου, η σεμνότης η φαιδρά.

Χαίροις, Ρώσσων το καύχημα.

Πάσας αλγεινών ιδέας υπομείνας εν χαρά, πύργος της ισχύος ώφθης, Ιωάννη κατ’ εχθρών, τροπωσάμενος τας τούτων μηχανάς παντοδαπώς, και το στέφος εκομίσω εκ χειρός παντουργικής, και ημάς ευχαίς σου Πάτερ, καταξίωσον νικάν, τας αυτού μηχανουργίας και εγείραι κραταιά, τρόπαια ενθέου νίκης, και τα γέρα της ζωής, λάβωμεν βοώντες πάντες, την νικοποιόν ωδήν

Αλληλούϊα.

Ρώσσων γένος εγκαυχάται, μνήμη σου τη ιερά, και σκιρτά και μεγαλύνει, Ιωάννη τον Θεόν, ότι δέδωκέ σου τούτοις, ως πανίερον βλαστόν. Συγχορεύει άμα, δόξη και Ασία η Μικρά, ην ηυλόγησας εν πόνοις και καμάτοις ιεροίς, και συνάμα της Ευβοίας, χαίρει νήσος η κλεινή, η πλουτούσα ωσεί όλβον, σκήνός σου το θαυμαστόν, το φθοράς απηλλαγμένον, και επέκεινα τροπής, συγκαλείται δε Ελλήνων, πάσας πόλεις και λαόν, τον χριστώνυμον βοάν σοι λόγους τούτους ευμενώς

Χαίροις, ο πιών τας ύβρεις, ώσπερ ύδωρ το γλυκύ 

χαίροις, τα ονείδη φέρων, ως ευφρόσυνον τρυφήν.

Χαίροις, στίγματα βαστάσας, του Κυρίου σου σαρκί 

χαίροις, αφθαρσίας φέρων, την σφραγίδα εν αυτή.

Χαίροις, Άνακτι των πάντων, ο προσάξας σεαυτόν 

χαίροις, ο εστώς τω θρόνω, Τούτου νυν εν ουρανώ.

Χαίροις, ο εν τη δουλεία, ως χρυσός δοκιμασθείς 

χαίροις, του χρυσίου πλέον, διαλάμπων τοις εν γη.

Χαίροις, ο φλογμόν απάτης, κατασβέσας πόνοις σοις 

χαίροις, ο φθοράν σαρκός σου, διασώσας εν φλογί.

Χαίροις, μαθητάς ο σώσας, εκ κινδύνου χαλεπού 

χαίροις, πάντων τας καρδίας, ο πληρώσας θαυμασμού. 

Χαίροις, Ρώσσων το καύχημα.

Σκήνωμα το άφθαρτόν σου, προσκυνούντες ευλαβώς, Ιωάννη ευλογούμεν, τον αθάνατον Θεόν, τον λυτρούμενον θανάτου γένος άπαν των βροτών, Τριημέρω τε Εγέρσει, αναστήσαντα ημάς, και φωναίς χαριστηρίοις άδοντες Αυτού πιστώς, την ισχύν των μεγαλείων, θαυμασίων τε πληθύν, εκβοώμεν εκ καρδίας, συν χοροίς Αγγελικοίς, ύμνον τον χαρμόσυνόν τε και ωδήν χερουβικήν 

Αλληλούϊα.

Τέλος το μακάριόν σου, Ιωάννη προϊδών, των Αχράντων Μυστηρίων, επεζήτεις μετασχείν, ίνα της ζωής γενήση της αλήκτου κοινωνός. Ταύτα επεκόμισέ σοι, ενί μήλω ιερεύς, θησαυρόν ως κεκρυμένον απ’ απίστων δυσμενών, Ον λαβών ψυχήν σου Πάτερ, επεδίδως τω Θεώ. Τούτον νυν δοξολογούντες, ως ζωής τον Αρχηγόν, λέγομέν σοι εκ καρδίας, ταύτα πάντες εκτενώς

Χαίροις, δωρημάτων θείων, το υπέρτιμον σεμνείον 

χαίροις, αρετών τιμίων, το υπερφώτον ταμείον.

Χαίροις, αγαθών μηνύων, την υψίστην ευκληρίαν 

χαίροις, Πνεύματος Αγίου, ο πλουτήσας ευωδίαν.

Χαίροις, των στερρών Μαρτύρων, προσκτησάμενος τον ζήλον 

χαίροις, τούτων εν φρονήσει, μιμησάμενος τον βίον.

Χαίροις, των Οσίων πάντων, αντιγράψας πολιτείαν 

χαίροις, των Αγγελικών ταγμάτων, επεφθάσας υμνωδίαν.

Χαίροις, χρόνοις επί πλείστοις, εν ζοφώδει μείνας σταύλω

χαίροις, ο αεί σκηνώσας, του φωτός εις τας επαύλεις.

Χαίροις, ο καταγλαΐσας, του Χριστού την Εκκλησίαν 

χαίροις, ο κατακοσμήσας, θείαν νήσον της Ευβοίας. 

Χαίροις, Ρώσσων το καύχημα.

Ύλην πάσαν της κακίας, καταφλέξας αληθώς, ήνθησας τη Εκκλησία ως πανεύοσμος λειμών, αρετών τη ευκοσμία κατατέρπων τους πιστούς, όθεν πάντες Ιωάννη, μνήμην σου την ιεράν, καταστέφοντες ενθέως, άνθεσι χρεωστικοίς, ύμνον πλέκομεν αξίως, σε τιμώντες εκ ψυχής, τω Κυρίω δε συμφώνως, τον εν χάρισι πολλαίς, καταστέψαντά σε Πάτερ, μελωδούμέν εν χαρά

Αλληλούϊα.

Φως ωράθη τω σω τάφω, ωσεί στύλος του πυρός, προμηνύον Ιωάννη τοις παρούσιν εμφανώς, τον ολόφωτόν σου βίον, ον εξήσκησας εν γη, παρρησίαν ην πλουτείς τε, τω Φωτών νυν Πατρί. Χείρας Τούτω μη ελλείπης, του εκτείνειν δυσωπώ, ίνα σκότους λυτρωθέντες, εν φωτί των εντολών, πορευθώμεν οι σοι δούλοι, ανυμνούντες εκτενώς, Φωτοδότην και Σωτήρα, Λυτρωτήν τε Ιησούν, σοι δε λέγομεν απαύστως, εν μια ψυχής φωνή

Χαίροις, του Φωτός ο λύχνος, ζόφον των παθών σκεδάσας 

χαίροις της ψυχής σου λύχνον, εντολών φωτί ανάψας.

Χαίροις, των πιστών καρδίας, τω σω φέγγει ιλαρύνων 

χαίροις, θείαν Εκκλησίαν, τω σω κάλλει ο φαιδρύνων.

Χαίροις, άνερ θελημάτων, των ενθέων και αγίων 

χαίροις, εραστής ο θείος, εντολών των σεβασμίων.

Χαίροις, ο κατακοσμήσας, το στερέωμα το άνω 

χαίροις, στερεών εν ξύλω, του Σταυρού ψυχάς απάντων.

Χαίροις, η πηγή των θείων, και ζωοποιών ναμάτων 

χαίροις, ρείθρον των απείρων, εξαισίων τε θαυμάτων.

Χαίροις, δένδρον καταγγέλων, παγκαρπίαν παραδείσου 

χαίροις, άνθος το προχέον, ευωδίαν Παρακλήτου.

Χαίροις, Ρώσσων το καύχημα.

Χαίρων τρίβον περαιώσας, της δουλείας της πικράς, εν χερσί Θεού απέθου την αγίαν σου ψυχήν, και χαράν κατεκληρώσω, Ιωάννη αληθή, συν Αγγέλων ταις χορείαις ευφραινόμενος αεί. Πάντες χαίρέ σοι φωνούμεν του Κυρίου Αθλητά, εορτάζοντες εκ πόθου μνήμην σου την φωταυγή, ασπαζόμενοί τε πίστει σκήνός σου το ιερόν. Και κροτήσαντες χορείαν, επί γης χαρμονικήν, άμα τοις επουρανίοις εκβοώμεν την ωδήν, τω Θεώ τω εν υψίστοις μέλποντες αεί Αυτώ

Αλληλούϊα.

Ψάμμον της θαλάσσης Πάτερ, υπερβαίνει αληθώς, των θαυμάτων η πληθύς σου, ην προχέεις τοις πιστοίς, κατά χρέος προσελθόντες, εν ναώ σου ουν σεπτώ, εξαιτούμεν σην πρεσβείαν Ιωάννη ιερέ, ίνα νόσων λυτρωθέντες και παθών επιφοράς, ανακράξωμεν προθύμως εν καρδία ιλαρά:

Χαίροις, νόσων ο ακέστωρ, των δαιμόνων ελατήρ 

χαίροις, των θαυμάτων βρύσις, ευλογίας ο κρατήρ.

Χαίροις, ως αστήρ ο λάμπων, την Τρισάκτινον αυγήν 

χαίροις, των παθών σκεδάζων, την ψυχόλεθρον αχλύν.

Χαίροις, πλούτον πάσι δίδων, του Δεσπότου ακριβή 

χαίροις, θησαυρόν εκβλύζων, αδιάφθορον πιστοίς.

Χαίροις, ο λιμήν ο θείος, διασώζων τας ψυχάς 

χαίροις, άρχοντι ειρήνης, ο προσοικειών ημας.

Χαίροις, μεγαλεία ξένα, ο τρανώσας αληθώς 

χαίροις, της φθοράς σαρκός σου, ξενωθείς ως θαυμαστώς.

Χαίροις, της Ρωσσίας στύλος, της Ελλάδος θησαυρός 

χαίροις, οικουμένης πάσης, ο ακοίμητος φρουρός.

Χαίροις, Ρώσσων το καύχημα.

Ω πανίερε Πάτερ, των θείων ομολογητών η ακρότης, νεόφωτε αστήρ Ιωάννη (εκ γ)˙ ο των Μαρτύρων πείραν σω τιμίω σώματι δεξάμενος, και των Οσίων τους ιδρώτας, και καμάτους εκουσίως υπελθών, χειρί δε του οικείου σου Δεσπότου, στέφος το ακήρατον δεξάμενος, και αφθαρσίας της αγίας σου σαρκός τετιμημένος, τιμήν ημίν την άφθαρτον εν ουρανοίς, ευχαις σου υψηγόροις πάσι δίδου, ίνα ζωής της αιωνίου εύρωμεν την εύκλειαν, συν πάσι τοις σωζομένοις. Κυρίω δε γηθόμενοι την ωδήν προσάδωμεν, βοώντες συν Ασωμάτοις ακαταπαύστως:

Αλληλούϊα. 

 

 

 

 

Η Ευχή της Φανουρόπιτας

Κύριε Ιησού Χριστέ, ο Ουράνιος Άρτος, ο της βρώσεως της μενούσης εις τον αιώνα πλουσιοπάροχος χορηγός, ο δοτήρ των αγαθών,
ο δέ Ηλιού τροφήν αγεώργητον πηγάσας, η ελπίς των απηλπισμένων, η βοήθεια των αβοηθήτων και σωτηρία των ψυχών ημών.
Ευλόγησον τα δώρα ταύτα και τους ταύτα σοι προσκομίσαντας, εις δόξαν σήν και τιμήν του αγίου ενδόξου μεγαλομάρτυρος Φανουρίου.
Παράσχου δέ, αγαθέ, τοις ευπρεπίσασι τους πλακούντας τούτους, πάντα τά εγκόσμια καί υπερκόσμια αγαθά σου.
Εύφρανον αυτούς εν χαρά μετά του προσώπου σου, δείξον αυτοίς οδούς προς σωτηρίαν. Τα αιτήματα τών καρδιών αυτών καί πάσαν
τήν βουλήν αυτών ταχέως πλήρωσον, οδηγών αυτούς προς εργασίαν τών εντολών σου, ίνα διά παντός εν ευφροσύνη καί αγαλλιάσει
υμνώσι καί δοξάσωσι το πάντιμον καί μεγαλοπρεπές όνομά σου, πρεσβείαις της υπερευλογημένης Θεοτόκου, του αγίου ένδοξου
νεομάρτυρος Φανουρίου, του Θαυματουργού, καί πάντων σου τών αγίων. Αμήν. 

Πως γίνεται προσευχή με κομποσκοίνι...

Το κομποσκοίνι δεν είναι αποκλειστικότητα των μοναχών.

Οι εχθροί μας δαίμονες δεν κοιμούνται και εργάζονται ακατάπαυστα να μας ρίξουν στις αμαρτίες και εξαιτίας αυτών και των παθών μας στα βάθη της κόλασης.

Με άλλο τρόπο δεν μπορούμε να τους αντιμετωπίσουμε παρά μόνο με την προσευχή. Η ανάγνωση πνευματικών βιβλίων είναι καλή και ωφέλιμη η ανάγνωση η παρακολούθηση των ακολουθιών της Εκκλησίας μας βοηθούν όσους έχουν τη δυνατότητα να τα κάνουν.

Για τους πολλούς όμως ένας τρόπος που μπορεί να αντικαταστήσει τους άλλους τρόπους προσευχής είναι με το κομποσχοίνι. Σε κάθε κόμπο επικαλείσαι το όνομα του Κυρίου Ιησού λέγοντας τη σύντομη ευχή «Κύριε Ιησού Χριστέ, Υιέ του Θεού, ελέησόν με» η απλώς « Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με». Θα αρχίσεις με το: Δι εὐχῶν των αγίων πατέρων ημών, Κύριε Ιησού Χριστέ, ο Θεός ημών, ελέησον ημάς.

Αμήν. Δόξα σοι ο Θεός, Βασιλεύ ουράνιε, Τρισάγιον, Παναγία Τριας, Πάτερ ημών. Τον Ν´ ψαλμόν. Μια σύντομη αυτοσχέδια προσευχή μία φορά την ημέρα με σύντομη δοξολογία, ευχαριστία, εξομολόγηση, αίτηση αφέσεως των αμαρτιών σου, ενισχύσεώς σου και των εν Χριστώ αδελφών σου στον αγώνα τον καλό, και προσευχή με κομποσχοίνι όπως παρακάτω:

Α. Ο Εσπερινός με κομποσχοίνι η με το ρολόι χωρίς κομποσχοίνι (κομποσχοίνι των 300 κόμπων = τριακοσάρι, κομποσχοίνι των 100 κόμπων = εκαστοστάρι).
Τρία τριακοσάρια του Χριστού η 15 λεπτά με το ρολόι.
Ένα τριακοσάρικο της Παναγίας η 5 λεπτά με το ρολόι.
Ένα εκατοστάρι του Αγίου της ημέρας η 5 λεπτά με το ρολόι.
Ένα εκατοστάρι του Αγίου της Ενορίας η 2 λεπτά με το ρολόι.
Ένα εκατοστάρι του Αγίου της εβδομάδος η 2 λεπτά με το ρολόι.

Β. Το Απόδειπνον, το ίδιο ως ο Εσπερινός με επιπλέον 2 τρακοσάρικα της Παναγίας η 10 λεπτά με το ρολόι.

Γ. Μεσονυκτικόν, τέσσερα τρακοσάρικα του Χριστού σε 15 λεπτά με το ρολόι και ένα τρακοσάρι της Παναγίας η 5 λεπτά με το ρολόι.

Δ. Όρθρος, εννέα τριακοσάρικα του Χριστού η μία ώρα με το ρολόι, τρία τρακοσάρικα της Παναγίας η 15 λεπτά με το ρολόι. Από ένα εκατοστάρι του αγίου της ημέρας, της ενορίας και της εβδομάδος ως στον εσπερινό, η από δυό λεπτά, και επιπλέον ένα τρακοσάρι των Αγίων Πάντων η 5 λεπτά με το ρολόι.

Ε. Θεία Μετάληψις, τέσσερα τριακοσάρικα του Χριστού η 15 λεπτά. Ένα τρακοσάρικο της Παναγίας η 5 λεπτά.

Στ. Παράκλησις στον Χριστό, την Παναγία η σε Άγιο. Δυό τρακοσάρικα η δέκα λεπτά.

Ζ. Ώραι 1η, 3η, 6η και 9η, έξι τριακοσάρικα του Χριστού η ½ ώρα, δυό τρακοσάρικα της Παναγίας η 10 λεπτά.
Αν έχεις πολλή ελεύθερη ώρα ταξιδεύοντας στο λεωφορείο, η οπουδήποτε βρίσκεσαι, αντί να πιάσεις κουβέντα με τον ένα η τον άλλο, κοίταξε το ρολόι σου, κλείσου στον εαυτό σου και λέγε την ευχή όπως είπαμε πιο πάνω.
Με την συνήθεια, την ασταμάτητη προσοχή και την αδιάλειπτη προσευχή γίνεσαι δύσκολος στόχος του πονηρού. Μαζί με αυτά, η καλλιέργεια της αγάπης, της ευσπλαχνίας, της πίστης, της συμπόνοιας, της κατάνυξης, της αυτοκατηγορίας, της ελπίδας στον Θεό, της τακτικής εξομολόγησης και Θείας Κοινωνίας, αποκτάς ένα γερό οπλοστάσιο και καθιστάς τον εαυτό σου θωρακισμένο με την χάρη του Θεού και σχεδόν απρόσβλητον από τα θανατηφόρα βέλη του διαβόλου. Ο Κύριος είπε: «Άνευ εμού ου δύνασθε ποιείν ουδέν». Γι αὐτὸ γνωρίζοντας την ασθένειά σου ταπεινώσου, και έχε εις τον Θεό την ελπίδα σου ίνα μη καταισχυνθής και δόξαζε κατά πάντα τω Πατρί και τω Υιώ και τω Αγίω Πνεύματι νυν και αεί και εις τους αιώνας. Αμήν.

• Στα κομποσχοίνια:
• Του Χριστού λέμε: Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με.
• Της Παναγίας λέμε: Υπεραγία Θεοτόκε, σώσόν με.
• Του Αγίου της ημέρας: Άγιε… πρέσβευε υπέρ εμού.
• Του Αγίου της ενορίας: Άγιε… πρέσβευε υπέρ εμού.
o Του Αγίου της εβδομάδος: Άγιε… πρέσβευε υπέρ εμού.
o Δευτέρα: Άγιοι Αρχάγγελοι, πρεσβεύσατε υπέρ εμού.
o Τρίτη: Βαπτιστά του Χριστού, πρέσβευε υπέρ εμού.
o Τετάρτη και Παρασκευή: Σταυρέ του Χριστού, σώσόν με τη δυνάμει σου.
o Πέμπτη: Άγιοι Απόστολοι, πρεσβεύσατε υπέρ εμού και, Άγιε Νικόλαε, πρέσβευε υπέρ εμού.
o Σάββατο: Άγιοι Πάντες, πρεσβεύσατε υπέρ εμού.
• Κυριακή: Παναγία Τριας (ο Θεός), ελέησόν με.
Για τον Άγγελο Φύλακα: Άγιε Άγγελέ μου, φύλαξέ με.

ΑΝΤΙ ΕΠΙΛΟΓΟΥ

Ο Άγιος Γρηγόριος ο Σιναΐτης δίδαξε την εργασία της Νοεράς προσευχής όχι μόνο στους Μοναχούς του Αγίου Όρους, αλλά ξεκινώντας από το Άγιον Όρος πήγε διδάσκοντας τη Νοερά προσευχή μέχρι τη Βλαχία, δηλαδή τη σημερινή Ρουμανία.

Επίσης ο λαμπρός της Θεσσαλονίκης φωστήρας αγ. Γρηγόριος ο Παλαμάς όχι μόνο σε πολλές ομιλίες του παρακινούσε όλους τους χριστιανούς να προσεύχονται νοερά και με την καρδιά τους, αλλά και λόγον ολόκληρον έστειλε στους Ιωάννην και Θεόδωρον τους φιλοσόφους, που βρίσκονταν στον κόσμο, στον οποίο λόγο αποκάλυψε σ αὐτοὺς όλα τα μυστήρια της Νοεράς προσευχής.

Ο Άγιος Διάδοχος λέει ότι ο σατανάς δε θέλει ποτέ να μάθουν οι Χριστιανοί και να πιστεύουν ότι αυτός βρίσκεται στην καρδιά και από εκεί τους πολεμάει, αλλά θέλει να νομίζουν ότι τους πολεμάει εξωτερικά. Κατόπιν τούτου οι περισσότεροι Χριστιανοί και ιδιαίτερα οι λογιώτατοι πολλές φορές πιστεύουν ότι οι λογισμοί έρχονται σ αὐτοὺς όχι εσωτερικά, δηλαδή από την καρδιά, αλλά από τη λογική τους, δηλαδή τις σκέψεις τους και τούτο, για να μη μάθουν να πολεμούν το σατανά με την καρδιακή μνήμη του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, δηλαδή με τη Νοερά και καρδιακή προσευχή!.. «Τω δε Βασιλεί των αιώνων, αφθάρτω, αοράτω, μόνω σοφώ Θεώ, τιμή και δόξα εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν».

ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΣΤΟΝ ΦΥΛΑΚΑ ΑΓΓΕΛΟ ΜΑΣ

Άγιε Άγγελε, εσύ που είσαι φύλακας (προστάτης) της αθλίας ψυχής μου και της

ταλαίπωρης ζωής μου, μή με εγκαταλείψης τον αμαρτωλό, μήτε να απομακρυνθής

από μένα εξ αιτίας της χαυνότητός μου. Μή επιτρέψης στον πονηρό δαίμονα να

κυριαρχήσει επάνω μου κατατυραννώντας αυτό το θνητό μου σώμα.

Κράτησε το ταλαίπωρο και παράλυτο χέρι μου και οδήγησέ με στην οδό της σωτηρίας.

Ναι, άγιε Άγγελε του Θεού, εσύ που είσαι φύλακας και σκεπαστής της αθλίας ψυχής μου και του αθλίου σώματός μου, συγχώρησέ με για όλα εκείνα με τα οποία σε ελύπησα όλες τις ημέρες της ζωής μου, και για όσα αμάρτησα την σημερινή ημέρα. Σκέπασέ με και τούτη τη νύκτα και διαφύλαξέ με από κάθε επήρεια του αντιπάλου διαβόλου, για να μή παροργίσω τον Θεό με κάποιο αμάρτημα

Και συνάμα πρέσβευε για χάρι μου προς τον Κύριο, να με στερεώση στον θείο φόβο (=σεβασμό) και να με κάνη δούλο άξιο της αγαθότητός του. Αμήν.

Η προσευχή αυτή στον φύλακά μας Άγγελο είναι στο τέλος του Μικρού Αποδείπνου. Καλό είναι να την λέμε κάθε βράδυ προτού κοιμηθούμε.

ΜΙΑ ΕΥΧΗ ΓΙΑ ΑΣΘΕΝΗ

κύριε ιησού χριστέ...

εσύ που σου κρούω την πόρτα...
ελέησον με την φτωχή ψυχή..

και στο όνομα το άγιο σου, στο όνομα το άγιο του πατέρα θεού...
φώτισε με με την θεία άγια σου χάρη...και θεράπευσον με.. ώστε να ποιεί ν το θέλημά σου... Αμήν.

ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΣΤΟΝ ΑΓΙΟ ΙΟΥΔΑ ΤΟ ΘΑΔΔΑΙΟ

Η παρακάτω Προσευχή, είναι Προσευχή εννεαημέρου, προς τον

Άγιο Ιούδα το Θαδδαίο. Λέγεται, ότι όταν συναντάμε προβλήματα

ή όταν δεν φαίνεται να υπάρχει βοήθεια και έχουμε σχεδόν απελπιστεί.
Οι προσευχές του εννεαημέρου πρέπει να λέγονται έξι (6) φορές την ημέρα, επί εννέα (9) συνεχείς ημέρες. Οι προσευχές εισακούγονται την εννάτη και πριν και ποτέ μέχρι τώρα δεν απέτυχαν. Θα λάβετε τη Χάρη που ζητάτε, όσο απραγματοποίητη κι αν φαίνεται.

Προσευχή:
Αγιώτατε Απόστολε, Άγιε Ιούδα Θαδδαίε, πιστέ υπηρέτη και φίλε του Ιησού, η Ορθοδοξία, σ’ όλον τον κόσμο σε τιμά και σε επικαλείτε ως Προστάτη των απελπισμένων υποθέσεων, αυτών για τις οποίες έχει χαθεί κάθε ελπίδα.
Προσευχήσου για μένα. Είμαι τόσο απελπισμένος/η και μόνος/η. Σε ικετεύω κάνε χρήση αυτής της ιδιαίτερης Χάρης που σου έχει δοθεί, να φέρνεις ορατή και γρήγορη βοήθεια όπου δεν υπάρχει καμμία σχεδόν ελπίδα βοηθείας. Βοήθησέ με τούτη την ώρα της ανάγκης, για να μπορέσω να λάβω την παρηγοριά και την βοήθεια της Αγίας Τριάδος, σ’ όλες μου τις ανάγκες, δοκιμασίες, και βάσανα – (εδώ εκφράζετε το αίτημά σας) – και να μπορώ να υμνώ τον Χριστό μαζί με σένα και με όλους τους Ορθόδοξους Χριστιανούς.

Υπόσχομαι, ω ευλογημένε Άγιε Ιούδα Θαδδαίε, να ενθυμούμαι πάντοτε αυτή τη μεγάλη Χάρη. Να σε τιμώ πάντοτε, ιδιαίτερα ως τον πιο δυνατό προστάτη μου, και μ’ ευγνωμοσύνη να ενθαρρύνω την ευλάβεια προς εσένα, ΑΜΗΝ.

Είθε το όνομα της Αγίας Τριαάδος να λατρεύεται και να υμνείται απ’ όλους τους Ορθόδοξους Χριστιανούς, στους αιώνες των αιώνων, ΑΜΗΝ.

Είθε το όνομα του Κυρίου Ημών Ιησού Χριστού, να υμνείται και να δοξάζεται τώρα και παντοτεινά, ΑΜΗΝ.

Άγιε Ιούδα Θαδδαίε δεήσου για μας και άκουσε τις προσευχές μας, ΑΜΗΝ.

Ας είναι ευλογημένο το όνομα του Ιησού Χριστού. Ας είναι ευλογημένο το όνομα της Υπεραγίας και Αειπαρθένου Μαρίας. Ας είναι ευλογημένος ο Άγιος Ιούδας ο Θαδδαίος.

Σ’ όλο τον κόσμο και σ’ όλους τους αιώνες, ΑΜΗΝ.

Πάτερ ημών ο εν τοις ουρανοίς,
αγιασθήτω το όνομά Σου,
ελθέτω η Βασιλεία Σου,
γενηθήτω το θέλημά Σου
ως εν ουρανώ και επί της γης.
Τον άρτον ημών τον επιούσιον δος ημίν σήμερον,
και άφες ημίν τα οφειλήματα ημών,
ως και ημείς αφίεμεν τοις οφειλέταις ημών.
Και μη εισενέγκης ημάς εις πειρασμόν,
αλλά ρύσαι ημάς από του πονηρού. ΑΜΗΝ.

Χαίρε Μαρία Κεχαριτωμένη, ο Κύριος μετά Σου. Ευλογημένη συ εν γυναιξί και ευλογημένος ο καρπός της κοιλίας σου, ο Ιησούς. Υπεραγία Θεοτόκε πρέσβευε υπέρ ημών των αμαρτωλών νυν και αεί και την ώρα του θανάτου ημών, ΑΜΗΝ.