ΑΓΙΟΣ ΙΕΡΩΝΥΜΟΣ Ο ΦΙΛΟΘΕΟΣ ΠΑΤΗΡ ΤΗΣ ΑΙΓΙΝΑΣ

Επί τη εορτή της μνήμης του Αγίου Γέροντος της Αίγινας,του σύγχρονου Πατερικού Φωτοδότη της Ορθοδοξίας.

Ο Όσιος Γέροντας Ιερώνυµος γεννήθηκε στο χωριό Γκέλβερι της Αγιοτόκου γης της Καππαδοκίας,που επί αιώνες έδωσε πληθώρα Αγίων Πατέρων,Οσίων και Μαρτύρων της Εκκλησίας µας και έλαβε το όνοµα Βασίλειος.'Ητο τέκνο πολυτέκνου και ευσεβούς οικογενείας.Η µητέρα του,τον γαλούχησε από µικρής ηλικίας στην µυστηριακή ζωή της Ορθοδόξου Εκκλησίας.Από πολύ νωρίς ο µικρός Βασίλειος ζούσε κατά Χριστό βίο τηρούσε τους κανόνες του και κήρυττε το λόγο του Θεού.Το γεγονός αυτό είχε σαν συνεπεία να δηµιουργήσει κάποιες έριδες µεταξύ κάποιων συµπατριωτών του,οι οποίοι είχαν διαλέξει την οδό της απώλειας και ελεγχόµενοι,δυστροπούσαν και τον αντιµάχοντο.Ήτο ευσεβέστατος και φιλακόλουθος.Ο νεαρός Βασίλειος ακολουθώντας την ευχή της µητέρας του,και τον ένθεο ζήλο του,χειροτονήθηκε διάκονος.Από τη θέση του αυτή συνέχισε το θεάρεστο έργο της κηρύξεως του Θείου Λόγου.Η αγάπη του κόσµου προς το πρόσωπο του ήταν µεγάλη.Οι προστριβές όµως,µε κάποιους που από την αρχή τον πολεµούσαν δεν σταµάτησαν,αλλά συνεχίστηκαν ακόµη και πιο έντονα.Έτσι αναγκάστηκε να αναχωρήσει από την γη που ανατράφηκε προς άλλον προορισµό.

Παρ' ότι τόσο ο κόσµος,η µητέρα του όσο και ο οικείος επίσκοπος τον πίεζαν για να χειροτονηθεί Ιερέας,ο ίδιος δεν δεχόταν µιας και όπως ο ίδιος έλεγε,και ένας να µην τον θέλει δεν γίνεται Ιερεύς.Μετέβη στους Αγίους Τόπους ως ταπεινός προσκυνητής των Παναγίων Προσκυνηµάτων,όπου και παρέµεινε για κάποιο µικρό χρονικό διάστηµα.Το πέρασµα του αυτό από την Αγία γη Σιών,τον επηρέασε βαθύτατα και αργότερα προέτρεπε τα πνευµατικά του τέκνα να πραγµατοποιήσουν το ταξίδι αυτό τουλάχιστον µια φορά στη ζωή τους.Μετά πήγε στην Πόλη,όπου ως ∆ιάκονος υπηρέτησε το Οικουµενικό Πατριαρχείο,Επέµενε να µη χειροτονηθεί ιερεύς αισθανόµενος το βαρύτατο φορτίο και την υψηλή ευθύνη,ακόµη κι όταν ο Πατριάρχης ο ίδιος επέµενε πιεστικά για την χειροτονία και την τοποθέτηση του στο Κοιµητήριο στο Μπαλουκλί,θέση µε αρκετές απολαβές και περιζήτητη από πολλούς.Έτσι διαφώνησε και αρνήθηκε,και την απόφαση του αυτή την πλήρωσε πολύ ακριβά.Έµεινε κυριολεκτικά στο δρόµο ως ο έσχατος επαίτης.Απευθυνόµενος στον Πατριάρχη του είπε,«Εγώ δεν θέλω να υπάγω εκεί.∆εν θέλω την Εκκλησίαν να την θεωρώ εµπόριον».Όµως και αυτή η δυσκολία χαροποιούσε τον Άγιο Γέροντα,ως ο ίδιος έλεγε ήταν «...ποτέ λύπη εις τον νουν δεν έβαλα.Μόνο στο νου µου συνεχώς είχα τον Χριστό µου να µην λυπήσω».Οι πολλές ταλαιπωρίες του,τον έκαναν να ασθενήσει και να εµφανίσει συµπτώµατα πολιοµυελίτιδας στο χέρι.Η κατάσταση επιδεινωνόταν και οι γιατροί πήραν απόφαση να του το κόψουν.Παρακαλούσε τον Κύριο µας και την Υπεραγία µας Θεοτόκο να τον βοηθήσουν.Όντως ευρέθη κάποιος ευσεβής ο οποίος µε τη βοήθεια,παρέµβαση και υπόδειξη του Αγίου Παντελεήµονος παρασκεύασε κάποια αλοιφή µε την οποία επάλειψε τις πληγές και έτσι έγινε καλά,το χέρι του νεαρού ∆ιακόνου π. Βασιλείου.Μετά την Μικρασιατική καταστροφή ήλθε στην Ελλάδα και εγκαταστάθηκε στην Αίγινα.Τοποθετήθηκα ως διάκονος στον Μητροπολιτικό ναό της Αίγινας και ως πνευµατικός οδηγός στην Ι. Μ. Ευαγγελισµού της Θεοτόκου,του Αγίου Νεκταρίου.Εν συνεχεία τοποθετήθηκε ως ,πνευµατικός οδηγός στην Ι.Μ.Χρυσολεόντισσας.Ο θερµός του ζήλος για την κήρυξη του Θείου Λόγου,ο ενάρετος βίος του δεν ξέφυγαν της προσοχής του τότε Μητροπολίτη Καρυστίας Παντελεήµονα.Επιµόνως τον προέτρεπε να χειροτονηθεί Ιερεύς.Με την επιµονή του αυτή,τελικώς ο π. Βασίλειος εκάµφη και χειροτονήθηκε.Του εδόθη το οφίκιο του Αρχιµανδρίτου και ταυτόχρονα του ανετέθη το έργου του Πνευµατικού, ένα έργο που µέχρι τέλους της επί γης ζωής του,τελούσε µε αυταπάρνηση,µε φόβο Θεού αλλά και αγάπη προς το συνάνθρωπο.Έτσι ανέλαβε ως Ιερεύς πια τον Ι.Ναό του Αγίου ∆ιονυσίου στο νοσοκοµείο,ναό που ο ίδιος τον κατασκεύασε,και συνέχισε µε ακόµη µεγαλύτερο ζήλο το πνευµατικό έργο του στο χώρο αυτό.Αναφέρεται ότι ο γέροντας εκτός του ποιµαντικού του έργου,περιποιήτω και τους ασθενείς ως «πρακτικός ιατρός» και είχε θεραπεύσει τα τραύµατα αρκετών.Ο Άγιος Γέροντας,ως λειτουργός ιερούργησε µόνο για διάστηµα έξι µηνών στον Ι.Ν.του νοσοκοµείου.Σαράντα µέρες µετά την χειροτονία του και κατά την διάρκεια του Μυστηρίου της Θείας Ευχαριστίας,είδε φοβερά οπτασία και απεφάσισε να σταµατήσει να ιερουργεί.Εξοµολογήθηκε τη φοβερά οπτασία αυτή,στο µητροπολίτη Καρυστίας που τον είχε χειροτονήσει.Σε άλλους ποτέ δεν είχε µιλήσει ποτέ για αυτό.Το µοναδικό που είπε κάποια στιγµή ήταν,ότι «σε άλλον Ιερέα» παρουσιάστηκε κατά την διάρκεια του Μυστηρίου της Θείας Ευχαριστίας φοβερό όραµα κατά την διάρκεια του οποίου ο Ιερέας έβλεπε τα Αγια ∆ώρα τον Άρτο και τον Οίνο,µε το φυσικά του µάτια,ως Σώµα και Αίµα Κυρίου εντός του Αγίου ∆ισκοπότηρου και αδυνατούσε να συνεχίσει.Ο ίδιος έλεγε.«∆εν ηδυνάµην µε τα θνητά και αµαρτωλά µου χέρια να ψηλαφώ τον Κύριο της ∆όξης».Βέβαια η οπτασία αυτή δεν είχε παρουσιαστεί σε «άλλον» ιερέα,αλλά στον ίδιο,ο οποίος όµως δεν το έλεγε από ταπείνωση.Συνέχισε να Ιερουργεί µέχρι της εξεύρεσης άλλου Ιερέως που θα εξυπηρετούσε της ανάγκες του ναού του νοσοκοµείου.Όταν εξευρέθη αντικαταστάτης συνέχισε την διακονία του στο ναό ως Ψάλτης και ιεροκήρυκας.Για το µικρό χρονικό διάστηµα που ιερούργησε ήταν εξαιρετικά ιεροπρεπής κατά την ώρα των ακολουθιών και της Λειτουργίας,ένας Μελχισεδέκ,που τηρούσε το Τοπικό της εκκλησίας. Ως Λειτουργός λειτουργούσε πάντοτε µε ποταµούς δακρύων στα µάτια του.Ως άλλος Άγιος Σπυρίδων συλλειτουργούσε µε Άγιους και Αγγέλους,ως φυσικές παρουσίες,την ώρα της Θειας Λειτουργίας.Χαρακτηριστικά απευθυνόµενος σε νέους ιερείς έλεγε.«Αν δεν βλέπεις τον Άγγελο σου δίπλα σου στο Άγιο Θυσιαστήριο, µη λειτουργείς».Ήταν άκακος και µέχρις εσχάτων ταπείνωνε τον εαυτό του έναντι όλων,χωρίς ίχνος εγωισµού.Αναφέρεται ότι κάποτε βαδίζοντας µέσα στην πόλη της Αίγινας χαιρέτισε κάποιον µαγαζάτορα και του ευχήθηκε για τον υιό του που γιόρταζε.Ο άνθρωπος αυτός,άγνωστο γιατί,βγήκε από το µαγαζί του και αντί να τον ευχαριστήσει,τον εξύβρισε.Ο ανεξίκακος Γέροντας απεχώρησε αµίλητος,δεχόµενος όλες τις ύβρεις που του εκτόξευσε και επανήλθε στον υβριστή την επόµενη µέρα ζητώντας του συγνώµη για την αναστάτωση που του προξένησε.Ο άνθρωπος τα έχασε,έβαλε τα κλάµατα και του ζήτησε συγνώµη για την απαράδεκτη συµπεριφορά του.∆ιακόνησε τον Ναό του νοσοκοµείου για 18 χρόνια µε αυταπάρνηση.Κατά την διάρκεια αυτή της εφηµερίας του έλαβε το Μέγα Αγγελικό Σχήµα του Μοναχού,του τόσο επιθυµούσε,από τον Γέροντα Ιερώνυµο τον Σιµωνοπετρίτη,λαµβάνοντας το όνοµα Ιερώνυµος.Έζησε σε µια περίοδο που η Εκκλησία δοκιµαζόταν από την επιβαλλόµενη από σκοτεινούς κύκλους,µετατροπή του Ηµερολογίου.Μια υπόθεση που αποτέλεσε και αποτελεί µια µελανή σελίδα της Εκκλησιαστικής ιστορίας και που δυστυχώς οδήγησε στο σχίσιµο του «'Αραφου Χιτώνα» του Κυρίου ηµών Ιησού Χριστού.Μια ανοικτή πληγή που συνεχίζει να αιµορραγεί και να πληγώνει.Ο Άγιος Γέροντας,ελεγχόµενος συνειδησιακά και µη µπορώντας να αντέξει την επιβαλλόµενη καινοτοµία,παρακαλούσε το Θεό να του δώσει σηµείο για το τι θα πρέπει να πράξει.Ο ίδιος επιθυµούσε να επιστρέψει στο Πάτριο Ηµερολόγιο,αλλά ανέµενε Θείον µήνυµα περί της αποφάσεως του.Κάποια στιγµή κάποιοι «καλοθελητές» ενηµέρωσαν τον οικείο Μητροπολίτη,ότι ο Γέροντας δεν ιερουργεί στον ναό του νοσοκοµείου,διότι πηγαίνει µε το Παλαιό Ηµερολόγιο.Ο ∆έσποτας µη γνωρίζοντας τα περί της φοβέρας οπτασίας του που τον οδήγησαν στο να πάψει να ιερουργεί,τον ειδοποίησε ότι θα πήγαινε να συλλειτουργήσουν µαζί,ανήµερα της εορτής του Αγίου ∆ιονυσίου.Αυτό το γεγονός αποτέλεσε,το εκ «Θεού σηµείο» που ζητούσε.Έτσι απέστειλε µια επιστολή στο Μητροπολίτη µε την οποία µε σεβασµό υπέβαλε την παραίτηση του από το Ναό του νοσοκοµείου και του γνώριζε,όπως όλοι άλλωστε το γνώριζαν,ότι σέβεται και επιθυµεί να ακολουθήσει το Πάτριο Ηµερολόγιο.Μετά την παραίτηση του απεσύρθη στο Ησυχαστήριο του,απετοιχίσθη ένεκεν της ακριβείας της Πίστεως και ακολούθησε το Πάτριο Ηµερολόγιο.Την περίοδο του πολέµου,ο Κύριός µας,του οποίου οι βουλές είναι άγνωστες και τα µυστήρια ανεξερεύνητα,επέτρεψε στον Γέροντα και µια άλλη δοκιµασία.Κάποιος τραυµατισµένος Γερµανός,κατάφυγε σ' αυτόν για να του θεραπεύσει ένα τραύµα.Ο π.Ιερώνυµος στην αρχή αρνήτω να τον βοηθήσει,διότι υπήρχε απαγόρευση.Τελικά,τον βοήθησε και τον έκανε καλά,ζητώντας µόνο να µην τον µαρτυρήσει.Αντί του µάνα όµως στον Κύριο µας έδωσαν χολή,και αντί ευχαριστίας στην ευεργεσία,ο Γερµανός άφησε µια σφαίρα στο Ησυχαστήριο.Αποτέλεσµα ήταν να σκάσει η σφαίρα,να τον τραυµατίσει σοβαρά το χέρι και να του προκαλέσει µόνιµη κατά τους γιατρούς κόφωση.Απαιτήθη να του κοπεί το αριστερό χέρι.Ο ίδιος έλεγε,«Κύριε µου τίποτα δεν είχα όταν ήλθα στον κόσµο.Εσύ µε έφερες.Εσύ µε τα έδωσε όλα.Ας είναι δοξασµένο το όνοµα σου.Ότι ευδοκεί η Χάρις Σου δια εµέ ας γίνει.Αν είναι γιο το συµφέρον της ψυχής µου ας πάρεις και το άλλον χέρι».Παρακαλούσε τους Άγιους Αναργύρους τουλάχιστον να συντοµεύσουν την παραµονή του στο νοσοκοµείο.Τελικά όντως,µε τη παρέµβαση των Αγίων,συντοµεύτηκε η παραµονή του και µε τη θαυµατουργική δράση τους,αποκαταστάθηκε και η ακοή του,παρ' ότι του το είχαν απόκλεισα οι ιατροί.Τότε εις ευγνωµοσύνη,κατασκεύασε κοντά στο ησυχαστήριο του,τον Ι.Ναό των Αγίων και Ιαµατικών Αναργύρων,τον τρίτο κατά σειρά ναό που κατασκεύασε κατά την διάρκεια της επίγειας ζωής του.Ο Όσιος Γέρων ήτω εντελώς αφιλοχρήµατος σε σηµείο τέτοιο που,ότι και να του έδιδαν χρήµατα η τρόφιµα τα µοίραζε αµέσως στους πτωχούς.Η κυριότερη µέριµνα του ήταν η ανακούφιση των πτωχών και όσων είχαν γενικά ανάγκη αρωγής,στην οποία επιδιδόταν κατά τρόπο κρυφό,εφαρµόζοντας το ρηθέν υπό του Κυρίου µας «µη γνώτω η αριστερά σου τι ποιεί η δεξιά σου».Εφάρµοζε στην πράξη την Ευαγγελική ρύση,«Γίνεσθε οικτίρµονες,καθώς και ο πατήρ υµών οικτίρµων εστί».Είναι πραγµατικά αναρίθµητοι οι ευεργετιθέντες από τις ελεηµοσύνες του.∆εν ξεχώριζε ποτέ κανέναν,είτε αυτός ήταν ανθρώπου της εξουσίας και των γραµµάτων,είτε ένας ασήµαντος αγράµµατος εργάτης.Αναφέρεται ότι,όταν κάποια φορά τον κάλεσαν στο σπίτι κάποιου εφοπλιστή,εξανέστη από τη χλιδή και την πολυτέλεια που είδε και είπε:"εκεί µέσα δεν ξαναπάω,γλιστρούν πολύ τα µάρµαρα»,θέλοντας να δείξει ότι η πολυτέλεια δεν προσφέρει τίποτα στον άνθρωπο τουναντίον,του κάνει κακό.Ένα πολύ γνωστό περιστατικό στον κόσµο της Αίγινας είναι και το παρακάτω.Γυρνούσε στα µαγαζιά της πόλης µε κρύο η µε ζέστη και σε ένα σάκο,ταγάρι,µάζευε ότι τρόφιµα του έδιδαν.Όλα αυτά που συγκέντρωνε τα µοίραζε σε αναξιοπαθούντες.Γινόταν ο ίδιος επαίτης για να διακονήσει όλους τους αδυνάτους.Όλοι στη Αίγινα το είχαν µεγάλη ευλογία για το σπιτικό και το µαγαζί τους,να του δίδουν ότι µπορούσαν.Κάποια φορά περνώντας µπροστά από κάποιο από τα µαγαζιά δεν σταµάτησε και συνέχισε στον επόµενο.Ο µαγαζάτορας του φωνάζει,«Παππούλη,έλα κι από µένα».Ο Γέροντας στάθηκε και κοιτάζοντας τον στα µατιά του λέγει:«∆εν στάθηκα στον πάγκο σου διότι καλό δια εµέ δεν εσκέφθης».Και συνέχισε το δρόµο του.Ο µαγαζάτορας,που όντως αυτό σκεφτόταν,«τι τα θέλει τόσα ψάρια ο παπάς πρωί-πρωί»,ακούγοντας τα λόγια αυτά τα έχασε και αµέσως µετανιωµένος γι αυτή του τη σκέψη,του έστειλε στο ασκητήριο πολλά ψαράκια για να µοιραστούν,όπου απαιτείτω.Είχε µετατραπεί σε «δοχείον» της Χάριτος του Παναγίου Πνεύµατος και ήταν συνεχώς ένας «φορέας» της Χάριτος αυτής και,όχι απλά ένας αχθοφόρος της.Έτσι ο Κύριος ηµών Ιησούς Χριστός τον είχε πολλάκις αξιώσει της θέας του «Άκτιστου Φωτός» της ∆όξας Του.Είχε αξιωθεί των δωρεών και των Χαρισµάτων του Αγίου Πνεύµατος.Ο ίδιος σχεδόν ποτέ δεν έλεγε για τις καταστάσεις τις οποίες βίωνε λόγω ταπεινότητας.Μετείχε σχεδόν όλων των χαρισµάτων του Παναγίου Πνεύµατος.Είχε διακριτικό,διορατικό,προορατικό,ιαµατικό αλλά και κατά των δαιµονίων χάρισµα.Ο Άγιος Ιερώνυµος δεν είχε πανεπιστηµιακές θεολογικές γνώσεις,όµως ήταν βαθύς γνώστης της Νηπτικής Θεολογίας των Αγίων Πατέρων,ένας εραστής της θεολογίας της Ορθοδόξου Εκκλησίας της Ανατολής του Αγίου Ισαάκ του Σύρου,ένας πραγµατικής Θεολόγος-Θεόπτης,ένας «Ιατρός» ψυχών που µε την διόραση την προόραση και την διάκριση,που τον είχε αξιώσει η Χάρις του Θεού έβλεπε:τα «άδηλα και κρύφια» της ψυχής του κάθε ανθρώπου που κατάφευγε στο πετραχήλι του για να αναπαυθεί,ένας ερηµίτης ησυχαστής µέσα στην πόλη.Ήταν ένας απλοϊκός «Ποιµένας»,όπως ο όρος ορίζεται και ερµηνεύεται από τον ίδιο τον Κύριον µας,που έδιδε και την ψυχή του ακόµη για τον συνάνθρωπο που τον είχε ανάγκη.Το κήρυγµα του ήταν λόγος µεστός,που κατόρθωνε και εισχωρούσε στην κάθε καρδία ακόµη και στην πιο σκληρή, που έφερνε δάκρυα µετανοίας αλλά και χαράς.Σε ότι αφορά το µυστήριο της εξοµολόγησης το εξατοµίκευε στον κάθε τύπο καρδιάς ανθρώπου,διακρίνοντας την πνευµατική κατάσταση του καθενός και το πόσο ο καθείς µπορούσε να αντέξει και να σηκώσει.Έτσι ενδυνάµωνε και βοηθούσε συνέτιζε αλλά και ανακούφισε,παρηγορούσε αλλά και άνοιγε συνειδήσεις,εισχωρούσε στα «άδηλα και στα κρύφια» της κάθε µιας καρδιάς.Η πραγµατικότητα είναι,πως τίποτα δεν του ήταν κρυφό κατά την εξοµολόγηση.Ο Θεός τον είχε αξιώσει µε διάκριση διόραση και ενόραση και µπορούσε και έβλεπε ακόµη µέσα στην καρδιά του κάθε ανθρώπου,ακόµη και τις πιο µικρές και καλό κρυµµένες αµαρτίες.Αν µπορούσε να µιλήσει ο χώρος εκείνος,που ο Γέροντος εξοµολογούσε,θα µας έλεγε για τους ποταµούς των δακρύων που χύθηκαν εκεί.Όπως και άλλες πολλές Άγιες µορφές δοκιµάστηκε από αρρώστια.Το θνητό του σώµα πέρασε και καθάρθηκε µέσα από το καµίνι της ασθένειας,του πόνου και της δοκιµασίας.Νοσηλεύθηκε για λίγο στο νοσοκοµείο Αλεξάνδρα.Προσβεβληµένος από τον καρκίνο και,αφού ταλαιπωρήθηκε αγογγύστως στο κρεβάτι του πόνου,µετάλαβε των Αχράντων Μυστήριων και εκοιµήθη οσιακώς την 3ην Οκτωβρίου 1966 πάτριο ηµερολόγιο (16ην Οκτωβρίου ν.ηµ.) στην Αθήνα,σε σπίτι πνευµατικού του τέκνου.

Όταν ανακοινώθηκε η είδηση της κοιµήσεως του στο νησί,πλήθος λαού κατέκλυσαν την περιοχή του λιµανιού για να συνοδεύσουν το σεπτό λείψανο του στο Ησυχαστήριο.Χιλιάδες κόσµου από παντού κληρικοί και λαϊκοί προσέρχονταν ευλαβικά για να αποχαιρετήσουν και να πάρουν για τελευταία φορά την ευχή του ταπεινού Λευίτη,του στοργικού πατερά,του ευεργέτη,του συµπαραστάτη.Πάνω στο σεπτό και λιτό µνήµα του,δίπλα από το Ναό του Ησυχαστηρίου του διαβάζει κανείς ένα απόσπασµα από την β' προς Τιµόθεο Επιστολή:« Τον αγώνα τον καλόν ηγώνισµαι,τον δρόµον τετέλεκα,την πίστην τετήρηκα.Λοιπόν απόκειται µοι ο της δικαιοσύνης στέφανος».Ο Άγιος Γέροντας Ιερώνυµος της Αίγινας είναι µια µορφή Αγίου των ηµερών µας,ένας συνεχιστής του κινήµατος των Κολυββάδων πατέρων.Ανήκει στη θριαµβεύουσα εκκλησία εις τους ουρανούς και έχει µεγάλη παρρησία στο Θεό,ο Οποίος τον έχει χαριτώσει µε θαυµατουργικά χαρίσµατα.Τα θαύµατα,που έχουν πραγµατοποιηθεί από την οσιακή κοίµηση του µέχρι σήµερα είναι αναρίθµητα!...

Η κόρη που μετέτρεψε τον μάγο σε Άγιο

Στην Αντιόχεια της Πισιδίας ζούσε τον 3ον αιώνα μ.Χ. ο φοβερός και ξακουστός μάγος Κυπριανός.

Ήταν ονομαστός για τη δύναμη του και δεν ήταν λίγοι αυτοί που έτρεχαν σ' αυτόν για να πετύχουν κάθε πανούργο σχέδιο τους.

Ποιος είναι αυτός που θα μπορούσε να αντισταθεί στην φοβερή μαγεία του Κυπριανού;

Όσοι έπεφταν στα ''χέρια'' του γινόντουσαν στην κυριολεξία πιόνια των δαιμόνων που τους έστελνε.

Η Ιούστα μία παρθένος κόρη προερχόμενη από οικογένεια ειδολωλατρών και μάλιστα με πατέρα ιερέα ειδώλων με την χάρη του Θεού ήλθε στην χριστιανική πίστη και κατάφερε να διδάξει και να βαπτίσει και τους γονείς της στην ορθή πίστη.

Μια μέρα όμως ένας νεαρός ειδωλολάτρης κι αυτός πολύ όμορφος και πλούσιος ειδε την Ιούστα και την ερωτεύτηκε.

Προσπάθησε να την πλησιάσει αλλά η Ιούστα σταθερή στις αρχές της δεν του έδινε την παραμικρή σημασία.

Τότε ο νεαρός Αγλαΐδας κυριευμένος από τον πόθο του πηγαίνει στον ξακουστό μάγο Κυπριανό και του ζητά να κάνει ότι μπορεί ώστε να τον ερωτευτεί και η Ιούστα και θα τον γέμιζε πλούτοι πολλά.

Δεν αργεί ο Κυπριανός και καλεί το πνεύμα αυτό το σκοτεινό που τον υπηρετούσε και τον στέλνει στην παρθένο Ιούστα.

Στέλνει εκείνο το πνεύμα που έσυρε ολόκληρες πόλεις στην ακολασία και έριξε ακόμη και εγκρατείς ασκητές και καλογήρους σε πράγματα ανήθικα.

Την ίδια εκείνη νύχτα όπως και κάθε νύχτα όπως και κάθε στιγμή η Ιούστα σηκώθηκε για να προσευχηθεί και τότε το πονηρό πνεύμα τις έβαζε πονηρούς και σαρκικούς πειρασμούς για τον νεαρό Αγλαΐδα.

Μα η Ιούστα αντιλαμβανόμενη τον πειρασμό αυτόν έκανε πιο θερμή και πιο ζεστή προσευχή και ο δαίμονας δεν μπορούσε να καταφέρει τίποτα και αποτροπιασμένος φτάνει και το ομολογεί στον Κυπριανό.

Ο Κυπριανός στέλνει άλλο μεγαλύτερο δαίμονα μα κι αυτός γύρισε πίσω. Εκνευρισμένος τότε καλεί τον ''πατέρα'' των δαιμόνων όλων.

Παίρνει ο δαίμονας μορφή κόρης και πηγαίνει στην Ιούστα και ξεκίνησε την συζήτηση μαζί της.

Άρχισε με διάφορα τεχνάσματα να την εγκωμιάζει για συζυγική ζωή μα τότε ήταν που η Ιούστα κατάλαβε πως κάτι δεν πήγαινε καλά και κάνοντας το σημείο του Σταυρού ο δαίμονας που είχε την μορφή κόρης εξαφανίστηκε από μπρός της.

Καταντροπιασμένος φτάνει και αυτός στον Κυπριανό και ο μάγος του ζητά εξηγήσεις, τον πιέζει και ο δαίμονας των δαιμόνων και τότε του ομολογεί πως κανείς δεν μπορεί να σταθεί μπροστά στην θέα του Σταυρού.

Ο μάγος μπαίνει σε σκέψεις, ξεκινά και αναρωτιέται και φτάνει στην παραδοχή. Βλέπει πια το αληθινό φώς.

Δημόσια πια καίει τα μαγικά του βιβλία καταστρέφει τα είδωλα που είχε στην κατοχή του και ζητά από τον τοπικό επίσκοπο πλημμυρισμένος από μετάνοια να βαπτισθεί.

Μαζί του απαρνούνται τα είδωλα και πολλοί ακόμη, ακόμα και ο Αγλαΐδας. Ο Κυπριανός χειροτονείται διάκονος και μετά από ένα χρόνοι γίνεται ιερέας του Χριστού.

Τώρα πια ο μάγος, ο υπηρέτης του διαβόλου γίνεται υπηρέτης του Κτίστη. Ζεί θαυμαστό βίο και φέρνει στην αληθινή πίστη πολλούς.

Οι κάτοικοι τον θαυμάζουν και ύστερα από μερικά χρόνια τον απαιτούν για επίσκοπό τους. Είχε ο Πανάγαθος Θεός το σχέδιο του.

Ο Κυπριανός γίνεται επίσκοπος Αντιόχειας, Χειροτονεί την Ιούστα διακόνισσα (τα πρώτα χρόνια υπήρχε και τέτοιο εκκλησιαστικό αξίωμα για τις γυναίκες).

Την μετονομάζει σε Ιουστίνα και την τοποθετεί ως ηγουμένη σε μοναστήρι της περιοχής.

Οι ώρες του μαρτυρίου...

Όταν κηρύχτηκε ο μεγάλος διωγμός των Χριστιανών από τον Διοκλητιανό, ειδωλολάτρες κατήγγειλαν τον Κυπριανό ότι με τα λόγια του μεταστρέφει πόλους στη θρησκεία του Χριστού.

Του είπαν και την ιστορία της Ιουστίνης. Τότε ο Ευτόλμιος διέταξε να τους συλλάβουν. Όταν τους οδήγησαν μπροστά του ξεκίνησε να τους ανακρίνει.

Ο Κυπριανός αποκρινόμενος του λέει: Εγώ ως μέγας και τρανός μάγος δεν κατάφερα να κάνω τίποτα μπρος την δύναμη του Χριστού και ο Θεός με ελέησε με φώτισε και είδα την ορθή πίστη χάρη στην Ιουστίνα.

Μόνο ο Χριστός μπορεί να μας σώσει. Αυτός είναι ο Ένας και Μοναδικός Θεός

Ο Ευτόλμιος μόλις τα άκουσε αυτά εξοργίστηκε και διέταξε να τον σηκώσουν ψηλά με σκοινιά και να τον γδέρνουν σιγά - σιγά.

Για την Ιουστίνα διέταξε να την μαστιγώσουν στο πρόσωπο και στα μάτια. Μάταια όμως. Ύστερα από λίγες μέρες τους διατάζει να μπούν μέσα σε πυρακτωμένο τηγάνι.

Πρώτος προχωράει ο Κυπριανός μα η Ιουστίνα σα να δειλιάζει στην θέα της φλόγας και παροτρύνεται από τον Κυπριανό ο οποίος της λέγει.

Εσύ δειλιάζει από την φλόγα εσύ που κατατρόπωσες όσα δαιμόνια σου έστειλα και κατάφερες να με φέρεις στο φως;

Και τότε προχωρά και ι Ιουστίνα κάνοντας το σημείο του Σταυρού. Ω του θαύματος όμως μένουν ανέγγιχτοι.

Λυσσασμένος τότε ο Ευτόλμιος και μη μπορώντας να κάνει οτιδήποτε άλλο για να τους αλλαξοπιστήσει τους στέλνει στον Διοκλητιανό ο οποίος διατάζει την αποκεφάλιση τους δια ξίφους.

Τους οδηγούν στον Γάλλο ποταμό της Νικομήδειας. Πολλοί ήταν αυτοί που έτρεξαν για παρακολουθήσουν τις τελευταίες στιγμές του μεγάλου και ξακουστού μάγιστρου που έγινε χριστιανός παραδεχόμενος την αδυναμία των δαιμόνων και των ειδώλων.

Φτάνοντας στις όχθες του ποταμού ο Κυπριανός σκεφτόμενος μήπως δειλιάσει η Ιουστίνα βλέποντάς τον να αποκεφαλίζεται, ζήτησε να θανατώσουν πρώτα εκείνη.

Όταν η παρθένος δέχτηκε το στέφανο τού μαρτυρίου από το ξίφος ενός στρατιώτου, χαρούμενος ο Κυπριανός θανατώθηκε κι αυτός διά ξίφους.

Κάποιος ξένος απ' τη Ρώμη, πού βρισκόταν εκείνες τις μέρες στη Νικομήδεια, Θεόκτιστος ήταν τ' όνομά του, βλέποντας την γαλήνια όψη του Κυπριανού την ώρα του μαρτυρίου είπε με θαυμασμό: Άδικα ο όσιος αυτός άνθρωπος παραδόθηκε σε άτιμο θάνατο.

Αλλά τα λόγια του άκουσε ο Φέλκιος, ο αρχηγός των στρατιωτών, και αμέσως τον κατεβάζει από το άλογό του και τον αποκεφαλίζει.

Έτσι και νέος μάρτυρας προστέθηκε στους δύο και τούς συνόδεψε στον ουρανό.

Τα σώματα και των τριών έμειναν άταφα και φρουρούμενα για να φαγωθούν από όρνια και σκυλιά.

Όμως οι ναύτες του πλοίου που ταξίδευε ο Θεόκτιστος, θέλοντας να πάρουν το σώμα του, περίμεναν να βρουν ευκαιρία και όταν τα κατάφεραν και πήραν τα σώματα των τριών μαρτύρων, τα έφεραν στο πλοίο και αναχώρησαν για τη Ρώμη και τα παρέδωσαν εκεί τα μαρτυρικά σώματα, σαν πολύτιμους θησαυρούς, σε μια ευγενή Ρωμαία χριστιανή, την ευσεβέστατη Ματρώνα Ρουφίνα, απ' τη γενιά του αυτοκράτορα Κλαυδίου.

Εκείνη με πολύ σεβασμό τα τοποθέτησε σε πολυτελή θήκη και έχτισε ναό προς τιμή τους μέσα στη Ρώμη, κοντά στην «Αγορά του Κλαυδίου», πού έγινε προσκύνημα των ευλαβών Χριστιανών.

Έτσι ο μεγαλύτερος μάγος όλων των εποχών έγινε ιερέας και μάρτυρας της εκκλησίας του Χριστού μέσα από την προσευχή και την καθαρότητα της Ιούστας και μετέπειτα Ιουστίνας πλέκοντας μαζί και το λαμπερό στεφάνι του Θεόκτιστου.

Και τώρα από εκεί ψηλά που βρίσκονται πλάι στον θρόνο του Δεσπότη των πάντων μεσιτεύουν και δια εμάς να απομακρυνθούμε από την δική μας πλάνη των ειδώλων που λέγονται πάθη.

Να απαλλαγούμε από αυτά και να γίνουμε φωτεινά παραδείγματα όπως και οι τρεις που σήμερα τιμούμε την μνήμη τους.

Να νιώσουμε επιτέλους αυτήν την πολυπόθητη ελευθερία. Μακριά από τα πάθη που καταδυναστεύουν ψυχή και σώμα. Και να γίνουμε μικροί Θεοί, Άγιοι...

Φαντάσου, ακόμη και ένας μάγος, ένας δούλος του διαβόλου μετατράπηκε σε δοχείον θείας χάριτος, τα έβαλε με αυτούς που υπηρέτησε και νίκησε, έφυγε δοξασμένος, στεφανωμένος και σήμερα εσύ, εγώ, όλοι μας παλεύουμε με πάθη και είμαστε ηττημένοι διότι δεν κατορθώσαμε να δούμε και να αισθανθούμε στις ψυχές μας αυτό που είδε και ο μάγος το Φως το Αληθινό αυτό που ζεσταίνει και την πιο άγρια και βασανισμένη καρδιά και δίνει ελπίδα παντοτινή για μια ευτυχία και χαρά δίχως τέλος !!!!!

Να εύχεσθε και υπέρ εμού.

Και εσύ Κυπριανέ, Ιουστίνα και Θεόκτιστε να πρεσβεύετε δια την αναξιότητα μου να βρω και εγώ την αγαλλίαση σε μια γωνίτσα του Παραδείσου...

Ανατριχιαστική η ακρίβεια των προρρήσεων με τα Γεγονότα: "Όταν οι Τούρκοι κλείσουν τα Στενά θα έρθει ο Γ'ΠΠ"

Όταν οι Τούρκοι κλείσουν τα στενά του Βοσπόρου για τα ρωσικά πλοία, θα σημάνει η αντίστροφη μέτρηση για την καταστροφή της Τουρκίας, τη διχοτόμησή της σε 3-4 κομμάτια και την επίσημη έναρξη μετά από κάποιους μήνες του Γ΄Παγκοσμίου Πολέμου!!!

Αυτά έχουν προορρήσει  οι Γέροντες της Ορθοδοξίας μας και καλό θα είναι να έχουμε υπόψιν μας ότι το ΠΑΖΛ συμπληρώνεται και μάλιστα ταχύτατα!!!

Πολλοί υποστηρίζουν ότι η πολιτειακή ανωμαλία που ξεκίνησε στην Τουρκία, θα έχει ως αποτέλεσμα την ανάληψη της εξουσίας εκεί από τον στρατό!

Υπάρχουν κάποιοι που “κινδυνολογούν” λέγοντας πως το ίδιο μονοπάτι με την γείτονα χώρα θα ακολουθήσει και η Ελλάδα στη συνέχεια.

Ο Θεός μαζί μας πάντως ότι και να γίνει… Μόνη παρηγοριά μας, ότι το ταξίδι προς την μεγάλη καταιγίδα θα φέρει μαζί του και τη ΝΕΜΕΣΙΣ…

Επαληθεύονται οι προφητείες; Για κλείσιμο των στενών του Βοσπόρου μιλούν πια στο ΝΑΤΟ

«Τα ρωσικά πολεμικά πλοία που περνούν μέσω των Στενών του Βοσπόρου μας ανησυχούν και αποτελούν υπενθύμιση ότι το ΝΑΤΟ πρέπει να αναθεωρήσει

την συλλογική του ασφάλεια» είπε ο Βρετανός Υπουργός Άμυνας αφήνοντας να εννοηθεί πως έχει τεθεί θέμα από το ΝΑΤΟ να κλείσει τα Στενά η Τουρκία για να εμποδιστεί η ρωσική στρατιωτική παρουσία στην Συρία.

Την ίδια στιγμή Βρετανικά ΜΜΕ μεταδίδουν πως δόθηκε διαταγή στους πιλότους των Tornado να καταρρίψουν ρωσικά μαχητικά αν κινδυνεύσουν με τον πρέσβη της Ρωσίας στην Βρετανία να ζητάει εξηγήσεις από το Βρετανικό Υπουργείο Εξωτερικών αφού η Ρωσία δεν επιχειρεί πάνω από το Ιράκ κατά του ISIL αλλά ούτε και η Βρετανία πάνω από την Συρία κατά του ISIL!

Αναλυτικά, οι πιλότοι των μαχητικών του ΝΑΤΟ και της Βρετανίας έχουν λάβει εντολές να να αντιδράσουν αν έρθουν αντιμέτωπα με ρωσικά μαχητικά πάνω από το Ιράκ!

Η κίνηση αυτή έρχεται μετά την προειδοποίηση των Βρετανών υπουργών ότι η κατάσταση στην Μέση Ανατολή «γίνεται ολοένα και πιο επικίνδυνη»!

Ανώτεροι Βρετανοί αξιωματούχοι επισημαίνουν ότι είναι θέμα χρόνου πριν τα μαχητικά μας εμπλακούν σε «θανατηφόρα αναμέτρηση με τα ρωσικά μαχητικά» ενώ μια άλλη πηγή είπε ότι «πρέπει να προστατέψουμε τους πιλότους μας αλλά ταυτόχρονα με την κίνηση αυτή ερχόμαστε πιο κοντά στον πόλεμο, αρκεί να καταρριφθεί μόνο ένα μαχητικό για να αλλάξει ολόκληρο το σκηνικό»!

Υπενθυμίζουμε ότι τα μαχητικά Τοrnado της RAF είναι εξοπλισμένα με υπερηχητικο πύραυλο αέρος-αέρος Αsraam που διαθέτει ανιχνευτή θερμικού ίχνους και υψηλής εκρηκτικότητας 22 λιβρών πολεμική κεφαλή. Κοστίζει 200.000 δολάρια και μπορεί να πετάξει περίπου τρεις φορές την ταχύτητα του ήχου στα 2.300 μίλια την ώρα. Κάθε μαχητικό μπορεί να μεταφέρει τέσσερις πυραύλους.

Οι Βρετανοί αρχηγοί των ΕΔ πιστεύουν ότι υπάρχει μεγάλη πιθανότητα ένα βρετανικό μαχητικό να καταρριφθεί σε αερομαχία από ρωσικά μαχητικά.

Παρόλα αυτά έχουν δοθεί εντολές στους Βρετανούς πιλότους να αποφύγουν οποιαδήποτε επαφή με τα ρωσικά μαχητικά οπωσδήποτε και οι Αμερικανικές και Βρετανικές ομάδες κάνουν ότι μπορούν για να μην υπάρξει «συνάντηση».

Αλλά αν κάτι πάει στραβά οι Βρετανοί πιλότοι έχουν εντολές να ρίξουν σε ρωσικά μαχητικά αν απειληθούν οι ζωές τους!

Μια άλλη πηγή ανέφερε: «Kανείς δεν γνωρίζει τι θα κάνουν οι Ρώσοι μετά. Δεν ξέρουμε πως θα αντιδράσουν αν έρθουν σε επαφή με δυτικό μαχητικό»!

«Όταν τα μαχητικά πετούν με υπερηχητικές ταχύτητες ο εναέριος χώρος «γεμίζει» γρήγορα. Μπορεί να υπάρξει σύγκρουση και κατάρριψη ρωσικού μαχητικού καταλάθος»!

Ταυτόχρονα, ο Βρετανός Υπουργός Άμυνας, Michael Fallon, είπε πως θα προσπαθήσει η κυβέρνηση του να πείσει το Κοινοβούλιο να επεκτείνει τους βομβαρδισμούς και στη Συρία. Όπως είπε «είναι παράλογο να βομβαρδίσουμε το ISIS στο Ιράκ αλλά όχι στην Συρία».

«Τα ρωσικά μαχητικά που περνάνε από το Βόσπορο αποτελούν ακόμη μια υπενθύμιση ότι το ΝΑΤΟ πρέπει να ενισχύσει την συλλογική ασφάλεια του» πρόσθεσε ο Βρετανός ΥΠΑΜ Michael Fallon και συνέχισε λέγοντας ότι «το ΝΑΤΟ δεν πρέπει να τρομάξει ή να παραπλανηθεί από την ρωσική στρατιωτική ανάπτυξη».

Σε κοινή συνέντευξη τύπου με τον Αμερικανό ομόλογο του, Άστον Κάρτερ, στο Λονδίνο, ο Fallon είπε ότι «το ΝΑΤΟ εδώ και καιρό βλέπει μια ρωσική παρουσία στα ανατολικά σύνορα του αλλά και μια ρωσική πίεση προς την νότια πλευρά του ΝΑΤΟ με ρωσικά πλοία, υποβρύχια και μαχητικά».

«Η Ρωσία ρισκάρει μια επιδείνωση της κατάστασης»…τόνισε.

Tαυτόχρονα ο ΥΠΑΜ των ΗΠΑ, Α.Κάρτερ, τόνισε: «Το ΝΑΤΟ συμπαραστέκεται στην εδαφική ακεραιότητα της Τουρκίας…»

Η Ρωσική πρεσβεία στο Λονδίνο ζήτησε εξηγήσεις από το Βρετανικό Foreign Office για τις αναφορές των Βρετανικών ΜΜΕ σχετικά με την δυνατότητα που δόθηκε στους βρετανούς πιλότους να καταρρίψουν ρωσικό μαχητικό πάνω από το Ιράκ.

«Ανησυχούμε από τις αναφορές ΜΜΕ που κάνουν λόγο για αξιωματούχους του υπουργικού συμβουλίου τη Βρετανίας. Ζητήσαμε από το Βρετανικό Υπουργείο Εξωτερικών εξηγήσεις.

Ταυτόχρονα, το υποθετικό σενάριο σύγκρουσης μεταξύ ρωσικών και βρετανικών μαχητικών πάνω από το Ιράκ είναι αδιανόητο. Όπως γνωρίζετε τα ρωσικά μαχητικά δεν επιχειρούν κατά του ISIL στην επικράτεια του Ιράκ ούτε τα βρετανικά κατά του ISIL στην Συρία» είπε ο Ρώσος πρέσβης στην Βρετανία Alexander Yakovenko.

«Όσον αφορά τον κοινό μας αγώνα εναντίον του ISIS, δεν έχουμε λάβει ακόμη μια επίσημη απάντηση σχετικά με το ερώτημα που απευθύναμε στους Βρετανούς, να μας δώσουν πληροφορίες σχετικά με τις δομές – στόχους του ISIL ώστε να επιχειρήσουν τα ρωσικά μαχητικά εναντίον των ισλαμιστών».

ΑΝΑΤΡΙΧΙΑΣΤΙΚΗ Η ΑΚΡΙΒΕΙΑ ΤΗΣ ΠΡΟΦΗΤΕΙΑΣ ΜΕ ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ.

Δείτε τώρα τι είχε πει ο πατήρ Παίσιος:

«Όταν ακούσεις στην τηλεόραση να γίνεται θέμα για τα μίλια, για την επέκταση των μιλίων (της αιγιαλίτιδας ζώνης) από 6 σε 12 μίλια, τότε από πίσω έρχεται ο πόλεμος. Ακολουθεί ….Μετά την πρόκληση των Τούρκων, θα κατεβούν οι Ρώσοι στα Στενά. Όχι για να βοηθήσουν εμάς. Αυτοί θα έχουν άλλα συμφέροντα. Αλλά, χωρίς να το θέλουν, θα βοηθάνε εμάς. Τότε, οι Τούρκοι για να υπερασπισθούν τα Στενά, που είναι στρατηγικής σημασίας, θα συγκεντρώσουν εκεί και άλλα στρατεύματα. Παράλληλα δε, θα αποσύρουν δυνάμεις από καταληφθέντα εδάφη. Όμως, θα δουν τότε τα άλλα κράτη της Ευρώπης, συγκεκριμένα η Αγγλία, η Γαλλία, η Ιταλία και άλλα έξι – εφτά κράτη της ΕΟΚ, ότι η Ρωσία θα αρπάξει μέρη, οπότε θα πουν: «Δεν πάμε κι εμείς εκεί πέρα, μήπως πάρουμε κανένα κομμάτι;» Όλοι, όμως θα κυνηγούν τη μερίδα του λέοντος. Έτσι θα μπουν και οι Ευρωπαίοι στον πόλεμο …;..Θα βγάλει η (ελληνική) κυβέρνηση απόφαση να μη στείλη στρατό. Θα κρατήσει στρατό μόνο στα σύνορα. Και θα είναι μεγάλη ευλογία που δε θα πάρει μέρος. Γιατί , όποιος πάρει μέρος σ΄ αυτόν τον πόλεμο (εν. τον ευρωπαϊκό), χάθηκε …;»

Βιβλίο «ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΠΑΙΣΙΟΣ Ο ΑΓΙΟΡΕΙΤΗΣ(1924-1994) ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ ΠΡΟΣΚΥΝΗΤΩΝ»

ΠΡΟΦΗΤΕΙΑ-ΣΟΚ για την ΕΛΛΑΔΑ! “Θα γίνει πολιτειακή ΕΚΤΡΟΠΗ – Θα επέμβει ο ΣΤΡΑΤΟΣ και θα δώσει ειρηνικά την ΕΞΟΥΣΙΑ σε ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ”!!!

Η προόρρηση του Αγίου Γέροντος Ιωσήφ Βατοπεδινού (1995), αλλά και η ανάλυση του Stanislav Mishin (Pravda1/2011) συμφωνούν με την πρ0όρρηση του Αγ. Πορφύριου.

Συνάνθρωπος μας, πήγε στο Άγιον Όρος, όπου συνάντησε τον πατέρα Π. πνευματικό τέκνο ενός από τους δύο υποτακτικούς του Αγίου Πορφυρίου, εκείνους που κατ΄εντολήν του, έκαναν την ανακομιδή του σκηνώματός του και το έθαψαν σε τόπο άγνωστο, με την παραγγελία του Αγίου Γέροντος να πάρουν το μυστικό του τόπου όπου είναι θαμμένος ο Άγιος, στον τάφο τους!

Σε μεταξύ τους συνομιλία, ήρθε η συζήτηση και στα εσωτερικά και εξωτερικά προβλήματα που αντιμετωπίζει η Ελλάδα. Τότε ο πατήρ Π. είπε στον φίλο μας: Είχε πει ο Άγιος Πορφύριος για όλα αυτά που ζούμε σήμερα και πώς θα εξελιχθούν, τα είχε πει στον γέροντά μου. Και άρχισε να του λέει αυτά που θα παραθέσουμε πιο κάτω.

Όταν τελείωσε, τον ρώτησε ο φίλος μας: Αυτά είναι πουθενά γραμμένα; Και ο πατήρ Π. του απάντησε, «όχι δεν έχουν γραφτεί πουθενά, και εγώ δεν τα άκουσα ο ίδιος από τον Άγιο, μου τα μετέφερε ο γέροντάς μου στον οποίο τα είπε».

Επομένως τα κάτωθι γραφόμενα αποτελούν την μόνη πρόρρηση του Αγίου Πορφυρίου για τα γεγονότα στην Ελλάδα και η οποία παρουσιάζεται σε γραπτή μορφή.

Ο Άγιος έφυγε για το Άγιον Όρος το 1991 οπότε αυτά ειπώθηκαν στον υποτακτικό του (γέροντα του πατρός Π.) το αργότερο τον Νοέμβριο του 1991 (2 Δεκεμβρίου εκοιμήθη). Άρα η πρόρρηση του Αγ. Πορφυρίου προηγείται της προρρήσεως του αγ. γέροντος Ιωσήφ του Βατοπεδινού.

 Είπε ο Άγιος Πορφύριος:

1. Θα γίνει κάποια Πολιτειακή Εκτροπή

2 Η Πολιτειακή Εκτροπή θα έχει σαν συνέπεια μεγάλη κοινωνική αναστάτωση.

3. Ταυτόχρονα με την κοινωνική αναστάτωση θα υπάρξει οικονομική ανέχεια και πείνα η οποία θα δημιουργήσει έκτροπα.

4. Θα επέμβει ο στρατός για να αποκαταστήσει την τάξη και την ηρεμία στην χώρα.

(Στο σημείο αυτό ο υποτακτικός του Αγίου και γέροντας του πατρός Π. διέκοψε τον Άγιο Πορφύριο δυσανασχετώντας.

-Ωχ γέροντα πάλι χούντα θα έχουμε;

Ο άγιος γέρων Πορφύριος όμως τον καθησύχασε:

Όχι, δεν θα γίνει χούντα, απλώς ο στρατός θα επιβάλλει την τάξη για να μην επικρατήσει αναρχία στην χώρα!

5. Ο στρατός θα δώσει ειρηνικά την εξουσία σε πατριωτική Κυβέρνηση.

Η πρόρρηση αυτή του αγ. Γέροντος συμφωνεί με την πρόρρηση του αγ. γέροντος Ιωσήφ του Βατοπεδινού όπου η Πολιτειακή Εκτροπή αποκαλείται Πολιτειακή Ανωμαλία και η Κοινωνική αναστάτωση εξηγείται δια της απολύσεως όλων των υπαλλήλων.

 ΠΑΡΟΜΟΙΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ Η ΠΡΟΒΛΕΨΗ TOY STANISLAV MISHIN ΠΟΥ ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΗΚΕ ΣΤΗΝ PRAVDA ΤΟΝ ΙΑΝΟΥΑΡΙΟ ΤΟΥ 2011 (ΤΥΧΑΙΟ;)

Ο Stanislav Mishin, έγραψε στο προσωπικό του ιστολόγιο τον Ιανουάριο του 2011 μια ανάλυση για όλα τα κράτη και για την Ελλάδα… η οποία δημοσίευσε η εφημερίδα Pravda και την οποία τότε δημοσιεύσαμε με τίτλο

ΟΙ ΡΩΣΟΙ ΣΤΗΝ ΤΡΟΧΙΑ ΤΩΝ ΠΡΟΡΡΗΣΕΩΝ….

Εκεί λοιπόν αναφέρεται η κοινωνική ταραχή και η ανάληψη της εξουσίας από το Γενικό Επιτελείο Στρατού. Αναφέρεται επίσης ότι δεν θα είναι χούντα αλλά θα φέρει την Ελλάδα σε ισορροπία.

Επίσης το γεγονός ότι η κυβέρνηση του Γενικού Επιτελείου Στρατού δεν θα μπορέσει να ανατραπεί από εξωγενείς παράγοντες δείχνει ότι θα παραδώσει ομαλά την εξουσία σε πατριωτική κυβέρνηση.

Ο Stanislav Mishin μπορεί να είχε επαφές με το Άγιον Όρος ή με κάποιο τρόπο να εγνώριζε την πρόρρηση του Αγίου Πορφυρίου.

Άλλωστε όπως δείχνει και η κάτωθι εικόνα, Οι Ρώσοι όχι μόνον γνωρίζουν τον Άγιο αλλά τον ευλαβούνται ιδιαίτερα …

Με τις Ευχές του Αγίου Γέροντος ελπίζουμε η Χώρα μας να αποκτήσει πατριωτική κυβέρνηση που θα την βγάλει από το έρεβος και την οδύνη των τελευταίων ετών.

ΦΟΒΕΡΟ ΚΑΤΕΠΕΙΓΟΝ ΜΗΝΥΜΑ!!!ΤΟ ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ ΕΙΝΑΙ ΑΝΑΣΤΑΤΟ

ΜΠΟΡΕΙ ΟΙ ΣΥΖΗΤΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΚΡΙΣΕΙΣ ΣΤΑ ΕΠΙΤΕΛΕΙΑ ΤΟΥ ΣΤΡΑΤΟΥ ΚΑΙ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΜΕΝΑ ΣΤΙΣ ΑΡΧΗΓΙΚΕΣ ΘΕΣΕΙΣ, ΝΑ ΞΕΚΙΝΟΥΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΡΧΟΜΕΝΗ ΤΕΤΑΡΤΗ - ΠΕΜΠΤΗ ΚΑΙ Η ΣΚΕΨΗ ΜΑΣ ΝΑ ΠΕΡΙΣΤΡΕΦΕΤΑΙ ΣΤΗΝ ΕΠΙΛΟΓΗ "ΓΡΑΨΑ" ΑΠΟ ΤΟΝ Π.ΚΑΜΕΝΟ, ΟΙ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΜΑΣ ΑΠΟ ΤΟ ΑΓΙΟ ΟΡΟΣ ΕΡΧΟΝΤΑΙ ΜΕ ΤΗ ΜΟΡΦΗ ΤΟΥ ΚΑΤΕΠΕΙΓΟΝΤΟΣ !!! 
ΟΙ ΓΕΡΟΝΤΑΔΕΣ ΒΓΑΖΟΥΝ ΑΠΟ ΤΟ "ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΣΕΝΤΟΥΚΙ" ΤΙΣ ΠΡΟΦΗΤΕΙΕΣ ΚΑΙ ΑΡΧΙΖΟΥΝ ΝΑ ΑΝΑΦΕΡΟΝΤΑΙ ΣΤΟΝ "ΠΡΟΦΗΤΕΥΟΜΕΝΟ" ... 
ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΣΚΗΤΗΣ ΑΝΤΙΠΑΡΑΘΕΣΕ ΤΗΝ ΤΑΚΤΙΚΗ ΤΩΝ ΚΥΒΕΡΝΩΝΤΩΝ ΜΕ ΕΚΕΙΝΗ ΤΟΥ ΠΡΟΦΗΤΕΥΟΜΕΝΟΥ, ΑΝΑΦΕΡΟΝΤΑΣ ΟΤΙ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΘΑ ΔΩΣΕΙ ΑΠΑΛΛΑΓΗ ΑΠΟ ΦΟΡΟΥΣ, ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ 10 ΧΡΟΝΙΑ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΕΡΩΤΗΣΗ "ΠΟΥ ΘΑ ΒΡΕΘΟΥΝ ΤΑ ΧΡΗΜΑΤΑ ΝΑ ΠΡΟΒΕΙ ΣΕ ΑΥΤΟΥ ΤΟΥ ΕΙΔΟΥΣ ΤΗΝ ΠΑΡΟΧΗ;" ΑΠΑΝΤΗΣΕ ΟΤΙ: "ΟΛΟΣ Ο ΠΛΟΥΤΟΣ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΘΑ ΕΡΘΕΙ ΜΕ ΘΕΛΗΜΑ ΘΕΟΥ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΟΥ" ... 
Η ΔΙΑΧΕΙΡΗΣΗ ΤΟΥ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΜΕ ΔΙΚΑΙΟ ΤΡΟΠΟ ΚΑΙ Η ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΑΜΕΣΑ ... 
"ΘΑ ΑΝΟΙΞΟΥΝ ΤΑ ΕΓΚΑΤΑ ΤΗΣ ΓΗΣ ΚΑΙ ΘΑ ΑΠΟΚΑΛΥΦΘΕΙ Ο ΧΡΥΣΟΣ, ΑΛΛΑ ΚΑΙ Ο ΥΠΟΛΟΙΠΟΣ ΠΛΟΥΤΟΣ ΠΟΥ ΚΡΥΒΕΙ ΜΕΣΑ ΤΗΣ", ΑΝΕΦΕΡΕ ΑΛΛΟΣ ΓΕΡΟΝΤΑΣ ... 
ΤΑ ΝΕΟΤΑΞΙΚΑ ΑΠΟΜΕΙΝΑΡΙΑ ΘΑ ΑΝΤΙΔΡΑΣΟΥΝ, Η "ΠΕΙΘΩ" ΟΜΩΣ ΤΟΥ ΠΡΟΦΗΤΕΥΟΜΕΝΟΥ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΤΕΤΟΙΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΘΑ ΑΦΗΝΕΙ ΠΕΡΙΘΩΡΙΑ
ΑΝΥΠΑΚΟΗΣ ...
ΟΛΟΙ ΘΑ ΥΠΟΚΥΨΟΥΝ ΣΤΙΣ ΕΝΤΟΛΕΣ ΤΟΥ ΚΑΙ ΘΑ ΔΕΧΘΟΥΝ ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΜΕ ΠΡΩΤΟ ΟΡΟ ΤΗΝ ΑΠΟΔΟΧΗ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ ΣΑΝ ΕΠΙΣΗΜΗ ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΚΑΙ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ, ΣΑΝ ΕΠΙΣΗΜΗ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΓΛΩΣΣΑ ... 
"Η ΕΠΙΓΕΙΑ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑ ΤΩΝ ΝΕΟΤΑΞΙΤΩΝ ΘΑ ΚΑΤΑΛΥΘΕΙ ΜΕ ΔΙΚΑΙΟ ΚΑΙ ΑΤΣΑΛΙ, ΕΝΩ Η ΒΑΣΙΛΕΙΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΕΠΙ ΤΗΣ ΓΗΣ ΘΑ ΔΟΘΕΙ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ" , ΔΗΛΩΣΕ ΑΛΛΟΣ ΓΕΡΟΝΤΑΣ Ο ΟΠΟΙΟΣ ΜΑΛΙΣΤΑ ΑΝΑΦΕΡΟΜΕΝΟΣ ΣΤΙΣ ΤΩΡΙΝΕΣ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ ΠΡΟΟΡΗΣΕ ΑΝΑΤΡΟΠΕΣ ΚΑΙ ΑΝΑΤΑΡΑΧΕΣ ΣΤΟ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ, ΠΟΛΥ ΣΥΝΤΟΜΑ !!! 
ΟΙ ΘΕΣΕΙΣ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΕΚΕΙ ΠΟΥ Ο ΘΕΟΣ ΜΕΣΩ ΤΩΝ ΠΡΟΦΗΤΩΝ ΟΜΙΛΕΙ, ΕΜΕΙΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΠΡΟΣΕΚΤΙΚΟΙ ΚΑΙ ΕΤΟΙΜΟΙ ΝΑ ΔΕΧΘΟΥΜΕ ΜΕ ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΚΑΙ ΤΑΠΕΙΝΟΤΗΤΑ ΤΟ ΘΕΛΗΜΑ ΤΟΥ ... 
ΕΙΜΑΣΤΕ ΣΙΓΟΥΡΟΙ ΟΤΙ ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΘΑ ΕΠΙΚΡΑΤΗΣΕΙ ΚΑΙ ΕΚΕΙΝΟΝ ΕΜΠΙΣΤΕΥΟΜΑΣΤΕ ΑΦΟΥ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ ΕΧΟΥΜΕ ΓΡΑΨΕΙ ΟΤΙ Η ΛΥΣΗ ΘΑ ΕΡΘΕΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ ... 
ΔΗΛΩΝΟΥΜΕ ΣΥΝΤΑΥΤΙΖΟΜΕΝΟΙ ΜΕ ΤΟΥΣ ΓΕΡΟΝΤΑΔΕΣ, ΟΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΠΟΛΥ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΤΩΡΑ ΝΑ ΚΑΘΑΡΙΣΟΥΜΕ ΤΗ ΨΥΧΗ ΜΑΣ ΚΑΙ ΝΑ ΑΝΑΜΕΝΟΥΜΕ ΜΕ ΘΑΡΡΟΣ ΤΙΣ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ ΠΟΥ ΠΛΗΣΙΑΖΟΥΝ ΑΠΕΙΛΗΤΙΚΑ ΣΑΝ ΤΟ ΜΑΥΡΟ ΣΥΝΕΦΟ ΠΟΥ ΔΕΙΧΝΕΙ ΤΗΝ ΜΠΟΡΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΕΠΕΡΧΟΜΕΝΟ ΚΑΤΑΚΛΥΣΜΟ ... 
ΖΗΤΑΜΕ ΜΕΣΩ ΤΗΣ ΠΡΟΣΕΥΧΗΣ ΔΥΝΑΜΗ ΚΑΙ ΚΟΥΡΑΓΙΟ ΝΑ ΑΝΤΕΞΟΥΜΕ ΤΑ ΔΕΙΝΑ, ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΝΑ ΓΙΝΟΥΜΕ ΑΞΙΟΙ ΛΑΜΠΑΔΙΣΤΕΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ, Η ΑΝΑΛΑΜΠΗ ΤΗΣ ΟΠΟΙΑΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΛΟΓΟΣ ΚΑΙ Ο ΠΡΟΟΡΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΥΠΑΡΞΗΣ ΜΑΣ !!!


+++ 


Υ.Γ ΟΙ ΓΕΡΟΝΤΑΔΕΣ ΖΗΤΗΣΑΝ ΝΑ ΚΡΑΤΗΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΝΩΝΥΜΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΩ ΚΑΙ ΤΗΣ ΣΑΡΑΚΟΣΤΗΣ, ΑΛΛΑ ΚΥΡΙΩΣ ΓΙΑ ΝΑ ΔΙΑΤΗΡΗΣΟΥΝ ΤΗΝ ΗΣΥΧΙΑ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΝΑ ΠΑΡΑΜΕΙΝΟΥΝ ΑΠΕΡΙΣΠΑΣΤΟΙ ΣΤΟ ΕΡΓΟ ΤΟΥΣ !!! 

Οι 12 Αόρατοι μοναχοί του Αγίου Όρους

Η παράδοση χάνεται στα βάθη των αιώνων. Παρ’ όλα αυτά, διατηρείται αμείωτα ζωντανή: δώδεκα αόρατοι καλόγεροι κατοικούν στην κορυφή του Άθω, μερικές φορές εμφανίζονται για λίγο και χάνονται ξανά στην «ανυπαρξία» τους. Δώδεκα παράξενοι άγιοι, που προκαλούν τη σκέψη και τη φαντασία μας. Πόσο μυθικοί και πόσο πραγματικοί άραγε είναι;

Στο Άγιον Όρος υπάρχει μια παλαιά και άγραφη παράδοση που λέει ότι κοντά στην κορφή του Αθωνα χειμώνα-καλοκαίρι ζουν, τρεφόμενοι από την ευχή, δώδεκα μοναχοί αόραται. Όταν ένας απ’ αυτούς κοιμηθεί, άλλος τον αντικαθιστά. Και η δωδεκάδα μένει πάντοτε… ακεραία, χωρίς να της λείπει κανείς. Λέγεται ότι κάποιοι τους είδαν και αμέσως τους έχασαν. Κάποιοι άλλοι τους είδαν και χάθηκαν μαζί τους. Ένας νέος υποτακτικός είδε έναν απ’ αυτούς. Διηγήθηκε στον γέροντά του το γεγονός και ο γέροντας του είπε «έπρεπε να τον ακολουθήσεις».

Μαρτυρία επίσημη δεν υπάρχει για τους περιβόητους -κατά τα άλλα- δώδεκα αόρατους μοναχούς του Αγίου Όρους. Στο εύλογο και λογικό ερώτημα: θρύλος ή πραγματικότητα; δεν υπάρχει «λογική» απάντηση.

Η μόνη απάντηση έρχεται αβίαστα και φυσικά από τον π. Βασίλειο, στο παραπάνω παλαιότερο κείμενο του, λίγο πιο κάτω: «Το γεγονός είναι ότι η πραγματικότης στο Όρος είναι Θρύλος». Δεν είναι άλλωστε λίγοι οι επισκέπτες του Άθω που, ενώ ξεκίνησαν για βόλτα αναψυχής ή διερευνητική εκδρομή στο βουνό αυτό της Χαλκιδικής, στο τέλος έφτασαν να αναρωτιούνται αν ήταν πραγματικότητα όλο εκείνο που έζησαν κατά την παραμονή τους στο Άγιο Όρος.

Σε τέτοιον τόπο λοιπόν, που γεννά αισθήσεις και εμπειρίες απρόσμενες, ακόμη και στους πιο «υλιστές»επισκέπτες του, τίποτε δεν θα μπορούσε να είναι πραγματικά α-φύσικο, πολλά όμως μπορούν να είναι «ονειρικά φυσικά».

ΜΥΣΤΙΚΑ ΣΤΑ ΒΑΘΗ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ…

Είναι εξαιρετικά δύσκολο, αν όχι αδύνατο, να ξετυλίξει κάποιος το νήμα αυτής της αγιορείτικης παράδοσης και να βρει την αρχή του. Πριν από λίγο καιρό, παρέα πολύ καλών φίλων μου επισκέφτηκε διάφορες μονές του Αγίου Όρους, όπου, μεταξύ πολλών άλλων ερωτημάτων, έθεταν στους μοναχούς -αλλά και σε τακτικούς χρόνιους επισκέπτες- το ερώτημα, τι γνωρίζουν για τους δώδεκα αόρατους.
Δεν ήταν λίγοι αυτοί, λαϊκοί και μοναχοί, που γέλασαν ή και σάρκασαν με την ερώτηση. «Μα είναι δυνατόν να ασχολείστε με τέτοια πράγματα;», «Μα πιστεύετε ακόμη σε τέτοια παραμύθια;», ήταν κάποιες από τις απαντήσεις που έλαβαν. Αυτό όμως που κυρίως εισέπραξαν από την πλειονότητα όσων ρώτησαν, ήταν καταρχήν η κρυψίνοια και η επιφυλακτικότητα. Κανείς δεν είχε διάθεση να μιλήσει, όσοι γνώριζαν κάτι δεν μπορούσαν να το πουν, επειδή «τους το είχαν μυστικά εμπιστευτεί», όπως έλεγαν.

Τα μόνα «στοιχεία» που συνέλεξαν ήταν ότι η «ομάδα» των δώδεκα αόρατων αποτελεί πραγματικότητα μακραίωνη, η οποία παρέμενε απόλυτα μυστική για πάρα πολλές δεκαετίες. Πριν από μερικά χρόνια όμως (κανένας δεν ξέρει πόσα χρόνια), η ύπαρξη αυτών διέρρευσε από τον πνευματικό πατέρα ενός από αυτούς τους δώδεκα, ο οποίος καλοπροαίρετα μίλησε κάπου για την ύπαρξη τους.
Είναι αξιοσημείωτο ότι κανένας δεν θέλησε να αναφέρει το όνομα του εν λόγω πνευματικού, ενώ όλοι όσοι είπαν τα παραπάνω, γνώριζαν το όνομα του. Τόνιζαν μάλιστα ότι από τότε που διέρρευσε αυτή η πληροφορία, πολλά έχουν λεχθεί, αλλά στην πραγματικότητα δεν υπάρχει καμία άλλη αξιόπιστη μαρτυρία από πρώτο χέρι.

Κατά γενική πεποίθηση, οι δώδεκα ζούνε κυρίως στην κορυφή του Άθω, πολλές φορές όμως μπορεί κάποιος να τους δει (αν έχει αντίστοιχο χάρισμα), σε οποιοδήποτε μέρος του Αγίου Όρους. Έχουν ξεπεράσει τις ανάγκες της φύσης, γι’ αυτό δεν χρειάζονται τροφή, αλλά τρέφονται επαρκώς με την ευχή του Ιησού (πρόκειται για το γνωστό Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με).
Είναι εύλογο βέβαια αυτή η αναφορά να γεννά υποψίες και δυσπιστίες, αφού έρχεται σε κατακόρυφη αντίθεση με την ανθρώπινη λογική μας. Πρόκειται ίσως για την πραγματικά δυσεύρετη στην εποχή μας εμπειρία των «χωμάτινων» ανθρώπων, ανθρώπων σαν εμάς, να ζουν μέσα στην άχρονη και άκτιστη αλήθεια του Αγίου Πνεύματος. Πρόκειται για βίωμα που δεν μπορεί να μεταδοθεί με λόγια, ούτε φυσικά να αποδειχθεί με μαθηματική -ή οποια- δήποτε άλλη- λογική.

Πολλοί επισκέπτες του Αθω, αλλά και πολλοί καλόγεροι αναφέρουν ότι σε περιπλανήσεις τους στο βουνό ή κατά τη διάρκεια της μοναχικής προσευχής τους, είχαν την έντονη, διαρκή και βέβαιη αίσθηση της παρουσίας κάποιου κοντά τους, ενώ δεν φαινόταν κανείς.
Ξαφνικά εμφανίστηκε κάποιος «από το πουθενά», άλλοι αναφέρουν ότι τούς μίλησε και άλλοι ότι ήταν αμίλητος, κι ότι όπως ξαφνικά εμφανίστηκε, το ίδιο απρόσμενα εξαφανίστηκε.

Πρωτάκουσα γι’ αυτούς πριν από λίγα χρόνια από έναν φίλο μου που ονομάζεται Τρύφωνας – όνομα όχι ιδιαίτερα συνηθισμένο, το αναφέρω επειδή έχει κάποια σημασία στην εμπειρία που μου μετέφερε.
Είχε επισκεφτεί τότε για πρώτη φορά το Αγιο Όρος (κατά τα επόμενα χρόνια έγινε τακτικός επισκέπτης του) με διάθεση καλοπροαίρετη, αλλά ιδιαίτερα δύσπιστη, θεωρώντας τον εαυτό του «άθεο σκεπτικιστή», όπως έλεγε. Φιλοξενήθηκε σε κάποιο παραλιακό μοναστήρι, συγκεκριμένα στη Μονή του Οσίου Γρηγορίου.

Νωρίς το απόγευμα, την πρώτη μέρα της άφιξης του, βγήκε για να περπατήσει στη μεγάλη παραλία. Απολάμβανε τη γαλήνη του τοπίου, χωρίς σκέψεις, όταν ξαφνικά βλέπει κάποιον να τρέχει με απίστευτη ταχύτητα, όπως μου είπε, προς το μέρος του και να κουνά τα χέρια του, σαν για να τραβήξει την προσοχή του. Δεν υπήρχαν άλλοι άνθρωποι εκείνη την ώρα σ’ εκείνο το σημείο.
Πλησιάζοντας, ακούει να του φωνάζει με λαχτάρα: «Τρύφωνα… Τρύφωνα… είδα τον Θεό, μίλησα μαζί Του! Μεγάλη μέρα σήμερα…». Όταν έφτασε κοντά του σταμάτησε, τον κοίταξε στα μάτια και με άπλετο χαμόγελο τού είπε λαχανιασμένος απ’ το πολύ τρέξιμο: «Είμαι πολύ χαρούμενος σήμερα, Τρύφωνα, γι’ αυτό τρέχω…».

Ήταν μισόγυμνος κι έμοιαζε με τρελό. Ξαφνιασμένος ο φίλος μου και πριν καν προλάβει να τον ρωτήσει, τουλάχιστον, πού ήξερε το όνομα του, ο «τρελός καλόγερος» εξαφανίστηκε. «Δεν θα ξεχάσω ποτέ την ένταση των ματιών του που έλαμπαν από ευτυχία», μου είπε αργότερα ο Τρύφωνας.
Όταν διηγήθηκε την εμπειρία του στους καλόγερους του μοναστηριού που τον φιλοξενούσε, ομόφωνα όλοι τού είπαν ότι πρόκειται σίγουρα για έναν από τους δώδεκα αόρατους… Από τότε μέχρι σήμερα δεν είδε ξανά κανέναν στα πολυάριθμα ταξίδια του σε διάφορες περιοχές του Αθω.

ΔΩΔΕΚΑ ΑΟΡΑΤΟΙ ΦΥΛΑΚΕΣ

Πολύ συχνά, οι μυστηριώδεις αυτοί «αόρατοι» ή «ανύπαρκτοι» (με την έννοια του ακραία ταπεινού) καλόγεροι χαρακτηρίζονται ως «φύλακες». Ο χαρακτηρισμός αυτός μάλιστα, παίρνει πολλές φορές σπουδαιότητα μεγαλύτερη από την ιδιότητα τους ως «αόρατοι».
Τι είναι αλήθεια αυτό που φυλάνε; Πάλι δεν θα βρούμε μία και μόνη απάντηση στο ερώτημα, αλλά διάφορες, όχι κατ’ ανάγκη ετερόκλητες μεταξύ τους, απαντήσεις. Ο π. Βασίλειος ο Ιβηρίτης αναφέρει ότι «φυλάνε»,«κρατούν» τη ζωή την ίδια στο Αγιο Όρος και αποτελούν ευλογία για όλον τον κόσμο.

Κάποιοι άλλοι τούς χαρακτηρίζουν ως φύλακες της ΟρΘοδοξίας και του Ελληνισμού. Υπάρχει μάλιστα διαδεδομένη -μεταξύ αυτών που πιστεύουν στην ύπαρξη τους- η άποψη ότι συγκεντρώνονται και οι δώδεκα σε κάποιο μέρος της κορυφής του Αθω (κάθε φορά σε διαφορετικό σημείο, αλλά πάντα στην κορυφή), όποτε προκύπτει στην κοινωνία κάποιο εθνικό ή πίστεως θέμα-πρόβλημα.
Πώς γίνεται η συνεννόηση μεταξύ τους για τον τόπο και χρόνο της συνάντησης; Όπως ίσως ήδη καταλάβατε, αυτή γίνεται με κάποιον τρόπο που εμείς μπορούμε να αντιληφθούμε ως «τηλεπαθητικό». Δώδεκα άνθρωποι που κατάφεραν να ξεπεράσουν τη φύση σε κάθε απαίτηση της και να πνευματοποιηθούν κατ’ ουσίαν, δεν είναι δυνατό παρά να επικοινωνούν μεταξύ τους επαρκώς, πνευματικά και μόνο.

Υπάρχει έντονη μεταξύ των μοναχών η πίστη ότι οι δώδεκα αόρατοι «συγκάτοικοι» τους προσπαθούν να περιφρουρούν από απειλές και να φυλάττουν ιδιαίτερα αυτό που ονομάζουμε «Ελληνισμό», ό,τι κι αν σημαίνει στις συνειδήσεις μας.
Για το λόγο αυτόν μάλιστα πιστεύεται ότι αποτελούν τη φυσική συνέχεια του αρχαιοελληνικού δωδεκάθεου, επιπλέον και για το λόγο της σύμπτωσης του αριθμού τους. Παρενθετικά δεν μπορώ να μην αναφέρω πως για άλλη μια φορά γίνεται αξιοσημείωτο το γεγονός ότι οι Αγιορείτες (και συνεπώς η ορθόδοξη παράδοση της οποίας είναι φορείς) δεν απορρίπτουν το αρχαίο ελληνικό πνεύμα, αλλά συνδέονται σε φυσική συνέχεια μαζί του και ιο αφομοιώνουν μετουσιώνοντας το σε νέα πραγματικότητα.

ΑΕΙΚΙΝΗΤΗ ΣΤΑΣΗ;

Άνθρωποι που έγιναν εν ζωή αύρες, άνθρωποι που πραγματοποιούν την ύψιστη δράση στην κατάσταση της ησυχίας, άνθρωποι που δεν προσεύχονται πια, αλλά έγιναν οι ίδιοι προσευχή, άνθρωποι που κατάφεραντέτοια ύψη ταπείνωσης, ώστε πέρασαν στην ανυπαρξία πριν να πεθάνουν.
Και μέσα από την «ανυπαρξία» τους μπορούν να παρέχουν σε όσους τους γνωρίσουν, όλα όσα δεν μπόρεσε κανένας σημαντικός ή ασήμαντος κοσμικός να τους παράσχει. Σημαντικότερο απ’ όλα: η πνοή της ελευθερίας. Δεν διδάσκουν με λόγια κανένα δόγμα ή αρχή πίστης, αλλά εμπνέουν με την ύπαρξη τους και μεταδίδουν την απίστευτη δύναμη τους απέναντι σε κάθε δουλική αναγκαιότητα.

Η ευλογία τους διαχέεται σε σημείο που να αποτελεί δύναμη συνεκτική της κτίσεως. Η ανωτερότητά τους απέναντι σε κάθε ανάγκη και η γενναιότητα της αγάπης τους που τίποτε δεν αποζητά, παραμένουν για μας καταστάσεις ύπαρξης ανερμήνευτες. Λένε πως κάθε σύναξη τους συνοδεύεται μοιραία από λαμπρότατο φως στο σημείο της συνάντησης. Δεν αποκλείεται αυτοί οι ίδιοι να είναι το φως, υπάρξεις σωματικές, φωτεινές και άσαρκες.
Παραμύθι; Υπερβολή; Ψέμα υποκινούμενο από σκοταδιστές για χειραγώγηση των αφελών; Ίσως… Ίσως κι όχι… Αυτές οι ερωτήσεις μοιάζουν με το μεγάλο ερώτημα: «Υπάρχει Θεός»; Πώς να απαντηθεί με ναι ή όχι και πώς να αποδειχθεί η όποια απάντηση;
Αξίζει νομίζω να σας πω αυτά που μου ανέφερε ο Θανάσης, φίλος αγιογράφος που επισκέπτεται κατά καιρούς το μοναστήρι της «Μικράς Αγίας Άννας», για λόγους κυρίως επαγγελματικούς.

Το μοναστήρι βρίσκεται σε μεγάλο ύψος και η θέα που μπορεί κάποιος να απολαύσει από εκεί είναι, όπως λένε, μοναδική. Πριν από έναν περίπου μήνα ο Θανάσης ξαναβρέθηκε εκεί και το βράδυ, όπως συνήθιζε, βγήκε με το φακό του για περίπατο. «Είχε κρύο και υπέροχη διαφάνεια», μου είπε. Δεν είχε ύπνο και αφέθηκε να περιπλανηθεί μέσα στη νύχτα, ώσπου έφτασε στα Κατουνάκια. Δεν ήταν άλλωστε η πρώτη φορά που έκανε ανάλογες νυχτερινές βόλτες στο Αγιο Όρος.
Ξαφνικά άκουσε, πολύ κοντά του, έντονο θόρυβο μέσα από τα δέντρα και τους ψηλούς θάμνους.Τρόμαξε, έστρεψε το φακό του προς το μέρος απ’ όπου ερχόταν ο θόρυβος κι ενστικτωδώς έσκυψε για να πιάσει κάποιο ξύλο ή πέτρα ή οποιοδήποτε «όργανο άμυνας» για τον κίνδυνο που τον απειλούσε.
Προς στιγμή νόμισε ότι ήταν κάποιο μεγάλο ζώο. Ακουσε για δεύτερη φορά, πιο δυνατό τον ήχο. Με το φακό του σταθερά στραμμένο προς τα εκεί και αρκετά τρομαγμένος, είδε ξαφνικά μπροστά του μια ψιλόλιγνη, φωτεινή σιλουέτα, έναν άντρα γυμνό και πολύ αδύνατο με γενειάδα που έφτανε μέχρι τα γόνατά του.

Η λαμπερή ύπαρξη τού χαμογέλασε ήρεμα, έκανε μπροστά του μετάνοια κι εξαφανίστηκε χωρίς να πει τίποτα, αφήνοντας θεϊκή γαλήνη στο χώρο και τον Θανάση να κοιτά ακίνητος και ξαφνιασμένος μέσα στο τσουχτερό κρύο.
«Απ’ το χαμόγελο του θαρρείς ξεχυνόταν όλου του κόσμου η αγάπη», μου είπε όταν επέστρεψε. «Δεν είπε τίποτα, μου έδωσε όμως τόση δύναμη όση δεν θα μου έδιναν όλες οι φιλολογίες μαζεμένες…», έλεγε συνεπαρμένος.

Οι μαρτυρίες ανθρώπων που τους συνάντησαν μιλούν για άρρητη γλυκύτητα και έκχυση αγάπης, δίχως προϋποθέσεις και σχόλια. Για δυναμισμό μέσα στη σιωπή και στη γαλήνη. Για ολική δύναμη που δεν μπορεί να εκφραστεί. Για αρμονία εσωτερική και ταυτόχρονα με το εξωτερικό περιβάλλον.
Για άλλης ποιότητας ελευθερία που κανένα κοινωνικό, πολιτικό ή θρησκευτικό πρότυπο δεν μπόρεσε να εμπνεύσει και να πραγματώσει.

ΣΤΟ ΑΓΙΟ ΟΡΟΣ ΚΑΙ ΠΕΡΑ ΑΠ’ ΑΥΤΟ…

Στη θρησκεία, το «θαύμα» αποτελεί τομή στη φύση. Στην πίστη, το «θαύμα» είναι το φυσικό. Οι «άγιες» υπάρξεις είναι οι φυσιολογικές υπάρξεις. Γι’ αυτούς που έχουν δεχτεί τη χάρη του Αγίου Πνεύματος τίποτε δεν είναι αφύσικο.
Πρόκειται βέβαια για κατάσταση ύπαρξης που οι περισσότεροι από εμάς δεν γνωρίζουμε, το γεγονός όμως ότι εμείς είμαστε φτωχοί από αυτό το βίωμα δεν σημαίνει ότι η κατάσταση αυτή δεν υπάρχει.

Οι δώδεκα «αόρατοι» παραμένουν δώδεκα επί αιώνες, όχι επειδή ζουν σιην αιωνιότητα, αλλά επειδή αντικαθίστανται κάθε φορά που κάποιος αφήνει οριστικά αυτόν τον κόσμο. Η διατήρηση αυτού του αριθμού μάλιστα, σύμφωνα με την παράδοση, είναι απαραίτητη για τη σωτηρία της υλικής κτίσης ή μέρους αυτής.
Μοιάζει σαν οι δώδεκα αρχαίοι Έλληνες θεοί του Ολύμπου -οι δώδεκα απεικονίσεις των φυσικών δυνάμεων- να μεταποιήθηκαν σε δώδεκα τιέραν της φύσεως υπάρξεις, οι ανθρωπόμορφοι θεοί να εξελίχθηκαν αβίαστα σε «θεόμορφους» ανθρώπους και να μετακόμισαν στο άλλο βουνό, στον Άθω της Χαλκιδικής.

Στα αυτιά και στη διάνοια πολλών, φαντάζει παραμύθι. Γι’ αυτούς εκεί επάνω, στην κορυφή του Άθω, είναι αυτονόητη πραγματικότητα. Για εμένα προσωπικά αποτελεί μυστήριο, εξ ορισμού ανεξιχνίαστο, που δεν περιορίζεται βέβαια γεωγραφικά στο Άγιο Όρος, που δεν περιορίζεται γενικότερο σε κανέναν τόπο.
Το μυστήριο των δώδεκα αοράτων μοναχών στην κορυφή του Άθω, μέσα στη συνείδηση μου συγγενεύει με το μυστήριο της σιωπής του θεού, η οποία ξεπερνάει καθετί αισθητό, οι περισσότεροι όμως το έχουμε αισθανθεί με βεβαιότητα μοναδική.

Η πνοή, το πνεύμα, η ευλογία των αόρατων εκτείνεται σε οποιονδήποτε μπορεί να την αισθανθεί ως οικεία, οπουδήποτε κι αν βρίσκεται. «Το πνεύμα πνέει όπου θέλει», σύμφωνα με τη γνωστή ρήση και φυσικά αγγίζει οποιουσδήποτε βρει να έχουν στοιχεία συγγενικά μαζί του.
Είμαι από τους ανθρώπους που δεν πιστεύουν σε τίποτε μετα-φυσικό. Πιστεύω στη δυνατότητα ύπαρξης των υπερ-φυσικών πραγμάτων και καταστάσεων, στην υπέρβαση δηλαδή των δεδομένων της φύσης, αλλά όχι σε καταστάσεις «μετά τη φύση». Γι’ αυτό δεν μπόρεσα ποτέ να θεωρήσω την ιδιότητα του «μη ορατού» των δώδεκα μοναχών, ως κατάσταση μεταφυσική.

Θεωρώ ότι γίνονται αόρατοι, «ανύπαρκτοι», μέσα από την άκρα ταπείνωση, την εκούσια και ολοκληρωτική διαγραφή της ύπαρξης τους, την οδυνηρή συντριβή κάθε προσδιορισμού του «εγώ» (ακόμη και των θεωρούμενων «καλών» και θετικών), μέσα από την ελεύθερη και απόλυτη αγάπη που δεν γνωρίζει υστεροβουλίες, γιατί προέρχεται από υπάρξεις που εκμηδένισαν τις ανάγκες.
Μ’ αυτήν την έννοια, η αντηλιά των αόρατων εκτείνεται πέρα από τα όρια του Άθω, σε κάθε ασκητή της ταπείνωσης και της μηδένισης του «εγώ», σε κάθε «σαλό» που καταισχύνει τη σοφία των σοφών, σε κάθε άνθρωπο, μοναχό ή κοσμικό, που αγάπησε τόσο πολύ τον Θεό, ώστε «ηρπάγη» κοντά Του, ενώ συνέχιζε την ύπαρξη του σ’ αυτήν τη ζωή και σ’ αυτήν τη γη…

Φυσικά δεν μπορώ, προσωπικά εγώ, να γνωρίζω και να μιλήσω για τη βέβαιη ύπαρξη ή βέβαιη μυθολογία αυτών των μοναχών, μπορώ όμως με βεβαιότητα να πω ότι, εφόσον μπορούμε να γίνουμε μέτοχοι των καταστάσεων που οδηγούν σ’ αυτήν την ενεργητική και δημιουργική «ανυπαρξία», οι δώδεκα μοναχοί θα ζουν πάντα μέσα στους μετόχους αυτών.

ΑΝΤΑΥΓΕΙΑ ΚΑΛΟΣΥΝΗΣ…

Οι αόρατοι της κορφής του Άθωνα είναι οι ταπεινοί, οι απλοί και ασήμαντοι οι πλήρεις Πνεύματος Αγίου που κυκλοφορούν μεταξύ μας.
Κάνουν τη ζωή παράδεισο. Και ενώ σου χαρίζουν ό,τι πολύτιμο βρήκες στον κόσμο, δεν ζητούν καμμιά ανταμοιβή.

Δεν Θεωρούν τον εαυτό τους μεταξύ των ζώντων. Δεν έχει, κατ’ αυτούς, καμμιά αξία η ύπαρξή τους. Ό,τι έχουν το οφείλουν στον Θεό. Ετσι καταλήγουν να είναι μια ανταύγεια καλωσύνης προς όλους, φανερώνοντας την αγάπη του Θεού προς τον κόσμο ολόκληρο. Αυτοί αγιάζουν το Όρος.
Σε κάνουν να αγαπάς τη ζωή, και σου ανοίγουν ορίζοντες ελευθερίας. Σου δίδουν όλα όσα δεν μπόρεσαν να σου δώσουν οι «σοφοί και συνετοί».

Αυτοί δεν παρέρχονται και δεν χάνονται, έστω και αν περάσουν αιώνες. Βρίσκονται εδώ και παντού ως ευλογία και κουράγιο ανερμήνευτο.
Το παραπάνω είναι απόσπασμα από το κείμενο του π. Βασιλείου Γοντικάκη, με το οποίο άρχισα. Η πληρότητα της γραφής του πάνω στο δέμα αυτό είναι απόλυτη.

Συνήθως, όταν αυτο-αποκαλύπτονται, ταυτόχρονα αποκαλύπτουν. Κι αυτό που αποκαλύπτουν βρίσκεται μέσα στον άλλον που έχουν απέναντι τους και που ο ίδιος πιθανόν να μην το είχε ποτέ συνειδητοποιήσει. Η επαφή μαζί τους δεν συγκινεί, συγκλονίζει. Όπως η αστραπή με τη λάμψη της, οξύτατη και σύντομη. Όπως ο Θεός, τιανταχού παρών και ταυτόχρονα υπερφυσικός. Όπως οι άγιοι, αφύσικα δυνατοί μέσα στην άκρα ταπείνωση.
Δεν νομίζω ότι έχει σημασία τι πιστεύει η διάνοια μας. Ο καθένας μπορεί να πιστεύει, να απιστεί, να προσεύχεται ή να χλευάζει, να σέβεται ή να σαρκάζει… Ο καθένας μπορεί να σταθεί με την απόλυτη προσωπική του ελευθερία απέναντι σ’ αυτό το μυστήριο. Κανένας δεν είναι «καλύτερος» ή «χειρότερος», εφόσον η άκρα ταπείνωση των αόρατων μπορεί να τους εμπεριέξει όλους με την ίδια αγάπη.

Φτιάξε αποθέματα για περίπτωση ανάγκης! 10 Τροφές που ΔΕΝ λήγουν ΠΟΤΕ!

Πολλοί άνθρωποι με κοροϊδεύουν και κάποιοι με θεωρούν υπερβολική με το να προετοιμάζομαι για κάθε ενδεχόμενο. Για κάθε πιθανή περίπτωση προετοιμάζομαι αποθηκεύοντας τρόφιμα και νερό για εμένα και την οικογένειά μου σε περίπτωση που χρειαστεί.

Κι επειδή οι οικονομικές μου δυνατότητες είναι περιορισμένες, βρήκα κάποιες πιο πρακτικές λύσεις και τροφές.

Έχοντας ζήσει τον τυφώνα Sandy, πείστηκα πως πρέπει να προετοιμαστούμε. Μετά από 3 μέρες, όταν είχαν τελειώσει όλων οι προμήθειες, τα πράγματα γίνονται επικίνδυνα.

Οι προμήθειές μου δεν είναι τεράστιες αλλά είναι σημαντικές σε μια ενδεχόμενη καταστροφή.

Άσπρο Ρύζι

Δεν είναι όλα τα ρύζια ίδια. Θα νομίζατε πως το καστανό και το λευκό ρύζι διαρκούν το ίδιο, αλλά αυτό είναι λάθος. Λόγω των ελαίων που υπάρχουν στο καστανό ρύζι, μπορεί να διαρκέσει το πολύ 6 μήνες, ενώ το λευκό ρύζι, μπορεί να κρατήσει ακόμα και για 30 χρόνια. Πράγμα που το κάνει εκπληκτικό αν σκεφτείς πως αυτό το καταναλώνουμε. Για να διαρκέσει τόσο, θα πρέπει να είναι αεροστεγώς κλεισμένα και σε μέρος σκοτεινό και με χαμηλή θερμοκρασία.

Μέλι

Το πιο παλιό βάζο μέλι που έχει βρεθεί, είναι 5500 χρόνων. Ποιος μπορούσε να φανταστεί πως διαρκεί τόσο το μέλι. Τα λουλούδια και οι μέλισσες πάνε μαζί για να δημιουργήσουν αυτή την φανταστική τροφή. Είναι υψηλά οξειδωτικό, με πολύ χαμηλή υγρασία κάτι που δημιουργεί ευνοϊκό περιβάλλον που δεν εκτίθεται σε βακτήρια. Αν και μπορεί να πάρει υγρασία από το περιβάλλον, αν θερμανθεί, στραγγιστεί και σφραγιστεί κατάλληλα, μπορεί να κρατήσει για πάντα. Αυτό είναι κάτι που ούτε κι εγώ ήξερα, και φρόντισα να προμηθευτώ.

Αλάτι

Αυτό είναι λίγο πολύ γνωστό. Θέλω να πω, χρησιμοποιούμε το αλάτι για να διατηρήσουμε άλλα τρόφιμα. Είναι λογικό λοιπόν πως το αλάτι το ίδιο, μπορεί να κρατήσει για πολύ μεγάλο διάστημα. Το αλάτι του εμπορίου που αγοράζουμε, μπορεί να κρατήσει μέχρι 5 χρόνια το πολύ κι αυτό αν προσθέσουμε ιώδιο. Αλλά στο κάτω κάτω, ποιος θα χρησιμοποιούσε αλάτι περισσότερο κι από 5 χρόνια ακόμα και σε έκτακτες συνθήκες;

Σόγια

Ούτε αυτό μας εκπλήσσει. Από μόνη της η σόγια προστίθεται για να διατηρήσουμε άλλα τρόφιμα ενώ στο ψυγείο διατηρείται για χρόνια.

Ζάχαρη

Εδώ το πιο σημαντικό είναι η υγρασία. Αν κρατήσουμε την υγρασία εκτός, τότε θα μπορέσει να διαρκέσει περισσότερο. Λένε πως όπως αποθηκεύσεις την ζάχαρή σου, κι όσο πιο μακριά κρατήσεις την υγρασία, τόσο περισσότερο θα κρατήσει.

Ξερά Φασόλια

Τώρα, από προσωπική πείρα, μπορώ να σας διαβεβαιώσω πως τα φασόλια κρατάνε πολύ. Πάρα πολύ. Και το ξέρει κάθε φτωχικό σπίτι. Όταν ήταν ώρα για φαγητό, και ήμασταν σε δύσκολη οικονομική κατάσταση, θα μουλιάζαμε φασόλια για λίγες ώρες και μετά τα μαγειρεύαμε. Υπάρχουν έρευνες που έχουν δείξει πως ακόμα και μετά από 3 δεκαετίες, κρατάνε αν και μπορεί να έχει αλλοιωθεί κάπως η γεύση τους.

Καθαρό σιρόπι σφενδάμου

Λέξεις όπως το «για πάντα», δεν θα έπρεπε να χρησιμοποιούνται έτσι απλά. Παρ’όλ’αυτά, το Πανεπιστήμιο της Γιούτα, έκανε έρευνες και απέδειξε πως το σιρόπι σφενδάμου, κρατάει για πάντα. Κυριολεκτικά. Αντιστέκεται στα μικρόβια, καλύτερα από οποιοδήποτε άλλο τρόφιμο.

Γάλα σε σκόνη

Αν και δεν είναι και τόσο γευστικό, θα κρατήσει πολύ περισσότερο από το φρέσκο γάλα. Όλοι έχουμε ακούσει πόσο άσχημα μυρίζει το γάλα όταν χαλάσει. Γίνεται σύντομα και συνήθως στο φρέσκο γάλα πολύ πολύ γρήγορα. Σίγουρα λοιπόν, δεν θα σε ενοχλήσει η γεύση του γάλακτος σε σκόνη.

Αλκοολούχα ποτά

Κι αυτό έρχεται από προσωπική μου εμπειρία. Πολλές φορές έτυχε να πιω κάποιο «σκληρό» ποτό αντί για κάποιο ελαφρύ, φρουκτώδες διαπιστώνοντας πως αυτά, μετά από ένα διάστημα αλλοιώνονται και χαλάνε πολύ γρήγορα. Σε κάθε περίπτωση επιλέγεις τα καθαρά, αλκοολούχα ποτά.

Αποξηραμένο κρέας

Μέχρι πρότεινως δεν το είχα ξανακούσει. Είναι σαν βοδινό κρέας αλλά ονομάζεται αποξηραμένο. Αποξηραμένο κρέας, με μούρα και καρπούς, δίνει ένα εξαιρετικό φαγητό που μπορεί να μαγειρευτεί με πολλούς τρόπους. Είναι κάτι παράξενο μεν αλλά πολύ χρήσιμο.

Πηγή: pentapostagma.gr

Πως θα επιβιώσουμε τις ημέρες του αντιχρίστου; !!!

ΠΩΣ  ΘΑ ΚΑΤΑΦΕΡΟΥΜΕ λοιπόν εμείς ή τα παιδιά μας να επιβιώσουμε προσεχώς σε αυτές τις  ημέρες του  αποκλεισμού από κάθε τροφή και περίθαλψη που θα επιβάλει ο Αντί-χριστός σε όσους δεν δεχθούν το σφράγισμά του 666 ;

-Θα σπάσουμε τα πεζοδρόμια και θα σπείρουμε ντομάτες;

-Μήπως να θρέψουμε κατσίκες στο μπαλκόνι;

Σχεδόν όλοι έχουμε μάθει στον αστικό  τρόπος  ζωής και δεν ξέρουμε ούτε μία γλάστρα να περιποιηθούμε.Αλλά και αν υποτεθεί ότι πάμε στην επαρχία και μαθαίνουμε λίγα γεωργικά, έχει τόσο πολύ αχρηστευθεί το χώμα και το περιβάλλον σήμερα που δεν βγάζεις ούτε  ζουμί από τον  κάβουρα.

Άλλα και αν έχεις εύφορο έδαφος πάλι θα έχεις πρόβλημα με το νερό, αφού βλέπεις ότι πια σε λίγο καιρο και αυτό θα ελέγχεται απόλυτα  από την Παγκόσμια Δικτατορία  της Ν.Τ.Π..

Αλλά έστω και αν καταφέρεις να καρπίσεις και κανένα κουνουπίδι , θα τραφείς με αυτά εσύ και η οικογένειά σου  όταν εν τω μεταξύ είμαστε τόσο κακομαθημένοι και νερόβραστοι Χριστιανοί που όταν έρχεται η νηστεία της Τετάρτης ή της Παρασκευής κοιτάμε το ρολόϊ να πάει μεσάνυχτα για να χτυπήσουμε κανένα κρεατικό  στο ψυγείο;

Για να είμαστε λοιπόν ειλικρινείς την έχουμε ήδη βάψει απο χέρι και βάση λογικής είναι πια τελειωμένοι όσοι αρνηθούν  την βούλα του Σατανά 666 στο σώμα  και στην ψυχή τους.

Και τί  να κάνουμε λοιπόν;να προσκυνήσουμε τον Αντίχριστο ή να κάνουμε καμία παραγγελία στο Γραφείο Τελετών της γειτονιάς μας;

Υπάρχει καμία άλλη λύση;

Εστιάζοντας στην ζωή του Προφήτη Ηλία, όταν τον καταζητούσε λυσσαλέα ο σατανολάτρης Βασιλιάς Αχαάβ ,τον βλέπουμε να καταφεύγει, ύστερα από εντολή Του Θεού,  στον χείμαρρο Χερίθ (Γ” Βασιλέων 17,3).

Εκεί ο Θεός  διατάζει  με θαυματουργικό τρόπο  τα κοράκια να τον  προμηθεύουν ψωμί και κρέας, πρωί και βράδυ, πίνοντας και χρησιμοποιώντας παράλληλα νερό από το χείμαρρο (Γ” Βασιλέων 17,6).

Όταν ο χείμαρρος ξεράθηκε ο Θεός του είπε να πάει στη Σαρεπτά της Σιδώνας όπου θα φιλοξενούνταν από μια χήρα (Γ” Βασιλέων 17,8-9). Εκεί το λιγοστό αλεύρι και τα άλλα τρόφιμα που είχε στο σπίτι της καθημερινά πολλαπλασιάζονταν, για όλο το διάστημα που φιλοξενούσε τον Ηλία (Γ” Βασιλέων 17,8-16). Όταν δε ο γιος της αρρώστησε και πέθανε ο Ηλίας προσευχήθηκε και το παιδί αναστήθηκε (Γ” Βασιλέων 17,17-24).

Αλλά και όταν ο ίδιος ο Θεός έβγαλε τους Εβραίους στην έρημο δεν τους εγκατέλειψε, αλλά τους τάϊζε καθημερινά με το «μάννα».

Έτσι λοιπόν θαυματουργικά και υπέρ-λόγον θα  θρέψει και θα περιθλάλψει ο Χριστός τα παιδιά του σ’αυτήν την εποχή που σύντομα έρχεται.

Μην περιμένεις λοιπόν  πως με την δική σου τακτική, προνοητικότητα , φροντίδα και λογική θα τα βγάλεις πέρα εκείνες τις ημέρες.Ούτε οι κονσέρβες απο το lidl  θα σε σώσουνε , ούτε τα  πουλερικά σου, ούτε τα μπρόκολα.

Επειδή όμως ο Θεός θα δοκιμάσει την πίστη μας δεν μας φανερώνει από τώρα πως θα μας τρέφει τότε, όπως ούτε στους Εβραίους είπε πως θα τους θρέψει στην έρημο όταν κατόπιν τους έστειλε το ¨Μάννα.¨

Ας κρατηθούμε λοιπόν γερά  από τα Ι.Μυστήρια της Ορθοδόξου Εκκλησία μας , και ιδιαιτέρως την μετάνοια, Εξομολόγηση , Θ.Κοινωνία και την ευχή (κομποσχοίνι)του Ιησού Χριστού και  δεν έχουμε να φοβηθούμε κανένα Αντίχριστο αφού θα έχουμε πάντα δίπλα μας και μέσα μας τον ίδιο Τον Θεό που έφτιαξε και κυβερνά  όλα τα σύμπαντα.